Q: Ποσοστά επιτυχίας μετά από βιτρεκτομή

Τα ποσοστά επιτυχίας είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά καθώς παρατηρείται υψηλό ποσοστό αποκατάστασης σε δύσκολα περιστατικά που χρειάζονται υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή) όπως αποκόλληση αμφιβληστροειδούς (98,7%) και οπή ωχράς κηλίδας (έως 100%). Σε κάθε περίπτωση ωστόσο σημαντικό ρόλο παίζει η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της κατάστασης, έτσι ώστε να επανέλθει και η όραση όσο το δυνατόν πιο σύντομα.

Q: Επιπλοκές μετά από επέμβαση βιτρεκτομής

Οι επιπλοκές που έχουν καταγραφεί στη βιβλιογραφία μετά από βιτρεκτομή (υαλειδεκτομή) είναι η μόλυνση εντός του οφθαλμού, η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, η υψηλή ενδοφθάλμια πίεση, αλλά και η εμφάνιση καταρράκτη συντομότερα από το αναμενόμενο.

Q: Μετεγχειρητικές οδηγίες μετά από βιτρεκτομή

Τις πρώτες μέρες μετά την εγχείρηση της βιτρεκτομή τα ράμματα μπορεί να προκαλέσουν την αίσθηση ξένου σώματος. Οι μετεγχειρητικές οδηγίες εκτός από κατάλληλη αγωγή με κολλύρια περιλαμβάνει και κατάλληλη στάση σώματος (κεφάλι κάτω) για μερικές μέρες προκειμένου η επέμβαση να είναι επιτυχής. Αν κατά τη βιτρεκτομή (υαλοειδεκτομή) τοποθετηθεί αέριο, η όραση αρχικά είναι πολύ χαμηλή και θα βελτιωθεί μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες, καθώς το αέριο απορροφάται και αντικαθίσταται από ορό. Στην περίπτωση που ο χειρουργός τοποθετήσει στο μάτι σιλικόνη, αυτή αφαιρείται μετά από κάποιους μήνες με μια άλλη επέμβαση.

Q: Πώς γίνεται η βιτρεκτομή;

Η διαδικασία της βιτρεκτομής (υαλοειδεκτομής) περιλαμβάνει την αφαίρεση του υαλώδους σώματος μέσω μικρών τομών από το εσωτερικό του οφθαλμού. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται μέσα στο μάτι είναι ο βιτρεοτόμος, ο ενδοφωτισμός και η κάνουλα έγχυσης. Οι τομές αυτές γίνονται στο σκληρό χιτώνα (άσπρο μέρος του ματιού). (Εικόνα 1). Εικόνα 1 Βιτρεκτομή Ανάλογα με την πάθηση ο χειρουργός πραγματοποιεί και διάφορους ενδοφθάλμιους χειρισμούς όπως χρήση laser εκτός από την αφαίρεση του υαλοειδούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, όπου χρειάζεται εκτός από την αφαίρεση του υαλοειδούς να συγκολληθεί ξανά ο αμφιβληστροειδής. Κατά τη διάρκεια της εγχείρησης το υαλοειδές που αφαιρείται από το μάτι αντικαθίσταται από ένα ειδικά κατασκευασμένο υγρό, όμοιο με τον ορό του αίματος (BSS) ή από αέριο ή σιλικόνη, ώστε μετά την επέμβαση το μάτι να λειτουργεί κανονικά χωρίς το υαλοειδές. Στο τέλος της επέμβασης οι τομές συνήθως κλείνουν μόνες τους ή αν κριθεί απαραίτητο τοποθετούνται μικρά απορροφήσιμα ράμματα.

Q: Πότε γίνεται η βιτρεκτομή;

Παρόλο που στις περισσότερες περιπτώσεις η οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς δεν αντιμετωπίζεται χειρουργικά, εντούτοις αν τα συμπτώματα είναι πολύ έντονα ή η επαγγελματική δραστηριότητα των ασθενών είναι απαιτητική, τότε αποφασίζεται η χειρουργική αφαίρεση του υαλοειδούς, η οποία είναι γνωστή σαν βιτρεκτομή ή υαλοειδεκτομή. Συγκεκριμένα, η διαδικασία αφαίρεση των μυωψιών (μυγάκια) ονομάζεται floterectomy. Η υαλοειδεκτομή επίσης πραγματοποιείται όταν τα μυγάκια και οι λάμψεις συνυπάρχουν και με κάποια άλλη πάθηση που σχετίζεται με τον αμφιβληστροειδή όπως η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η οπή ωχράς κηλίδας και η υαλοειδοωχρική έλξη. Το υαλοειδές αφαιρείται για να αποφευχθούν τυχόν έλξεις στον αμφιβληστροειδή, οι οποίες δυνητικά μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγίες, ρωγμές ή ακόμη και αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.

Q: Τι είναι οι φωταψίες και οι μυωψίες;

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το υαλοειδές υφίσταται αλλοιώσεις με το πέρας της ηλικίας. Το πλέον σύνηθες είναι ότι το υαλοειδές μπορεί να ξεκολλήσει από τον αμφιβληστροειδή, με αποτέλεσμα ο ασθενής να βλέπει μυγάκια (μυωψίες), κλωστές που αιωρούνται ή και λάμψεις (φωταψίες). Η πάθηση αυτή, η οποία τις περισσότερες φορές δεν είναι ανησυχητική λέγεται οπίσθια αποκόλληση υαλοειδούς.

Q: Τι είναι το υαλοειδές;

Το υαλοειδές ή υαλώδες σώμα (vitreous body) βρίσκεται στην εσωτερική κοιλότητα του ματιού, μεταξύ του κρυσταλλοειδούς φακού και του αμφιβληστροειδούς χιτώνα. Πρόκειται για ένα διαυγές ζελέ το οποίο δίνει σχήμα στο βολβό του ματιού. Περιέχει κυρίως νερό (98%), αλλά και σάκχαρα και κολλαγόνο. Τα στοιχεία του υαλοειδούς παραμένουν σταθερά, σε αντίθεση με άλλα τμήματα του ματιού, με αποτέλεσμα οτιδήποτε συστατικά (πχ αίμα ή κύτταρα) εισέλθουν στο υαλοειδές, είτε απορροφώνται πολύ αργά και δύσκολα, είτε παραμένουν και αφαιρούνται χειρουργικά (αν είναι απαραίτητο).

Q: Νέα Θεραπεία για το Διαβητικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας (DME)

Για να διαβάσετε περισσότερα για το πως σώζεται η ωχρά κηλίδα παρακαλώ πατήστε εδώ

Q: Συνέντευξη του κ. Γκοτζαρίδη - Υγεία σε Φόρμα

Συνέντευξη του κ. Γκοτζαρίδη – Συνέντευξη Ευστράτιου Γκοτζαρίδη στο Υγεία σε Φόρμα

Q: Θεραπείες Αιχμής για την Ωχρά Κηλίδα

Για να διαβάσετε περισσότερα για το πως σώζεται η ωχρά κηλίδα παρακαλώ πατήστε εδώ

Question 1

Θεραπεία επιαμφιβληστροειδικής μεμβράνης

Accepted Answer

Η θεραπεία της επιαμφιβληστροειδικής μεμβράνης πραγματοποιείται όταν υπάρχει αισθητή μείωση της όρασης (<6/10) και επιδείνωση των παραμορφώσεων.
Ο μόνος τρόπος θεραπείας είναι η χειρουργική μέθοδος της υαλοειδεκτομής, όπου αφαιρείται το υαλώδες σώμα του ματιού, σε συνδυασμό με τη απομάκρυνση της γυαλιστερής ζελατίνης που βρίσκεται πάνω από την ωχρά.
Η μετεγχειρητική αποκατάσταση της οπτικής οξύτητας εξαρτάται από προεγχειρητικούς παράγοντες, από τη διάρκεια της νόσου κ.α. και παρατηρείται από τον 1ο μήνα μετά την επέμβαση.
Βελτίωση στην οπτική οξύτητα συνήθως παρουσιάζεται στον 1ο μετεγχειρητικό μήνα περί τα 2/10. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, σταδιακή αποκατάσταση της όρασης έχουμε στους πρώτους 6 μετεγχειρητικούς μήνες, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις η οξύτητα μπορεί να βελτιώνεται και 1 χρόνο μετά τo χειρουργείο.
Η προεγχειρητική μέτρηση της οπτικής οξύτητας είναι ιδιαίτερα σημαντική για την πρόγνωση της μέτρησης μετεγχειρητικά.
Σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών μπορεί να παρατηρηθεί επιτάχυνση της εξέλιξης του καταρράκτη μετά την επέμβαση.
Παρ’ όλα αυτά, τα ποσοστά επιτυχίας της επέμβασης είναι πολύ ενθαρρυντικά καθώς μόλις σε ένα ποσοστό 5% έχει παρατηρηθεί μείωση της οράσεως.

Question 2

Συμπτώματα και διάγνωση της επιαμφιβληστροειδικής μεμβράνης

Accepted Answer

Τα συμπτώματα που αντιλαμβάνονται οι ασθενείς όταν έχουν επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη είναι η θολή όραση, καθώς παρατηρείται αργή, αλλά προοδευτική μείωση της οπτικής οξύτητας, με αποτέλεσμα το διάβασμα να γίνεται δυσκολότερο.
Οι ευθείες γραμμές μπορεί να φαίνονται κυματιστές, ενώ σε προχωρημένες καταστάσεις παρατηρείται σημαντική απώλεια της κεντρικής όρασης. Η περιφερική όραση δε φαίνεται να επηρεάζεται από τη νόσο.
Η διάγνωση της επιαμφιβληστροειδικής μεμβράνης στο ιστορικό του ασθενούς και στη βυθοσκόπηση. Η μέτρηση της οπτικής οξύτητας είναι σημαντική, όπως επίσης και η χρήση του πίνακα Amsler, οποίος μπορεί να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες για το μέγεθος του προβλήματος.
Συγκεκριμένα, αποτελείται από ένα πλέγμα, το οποίο αποτελείται από κάθετες και οριζόντιες γραμμές με μια τελεία στο κέντρο (Εικόνα 2α).

Εικόνα 2: Φυσιολογικό (αριστερά) και παθολογικό (δεξιά) πλέγμα Amsler.
Το φόντο του πλέγματος μπορεί να είναι λευκό ή μαύρο. Παρατηρώντας μονόφθαλμα και εστιάζοντας στην κεντρική τελεία, ο ασθενής μπορεί να παρατηρήσει τις γραμμές κυμματιστές, θολές ή ακόμη και περιοχές του πίνακα που λείπουν (Εικόνα 2β).
Το ωχρικό οίδημα μπορεί να ανιχνευθεί με φλουοροαγγειογραφία, όπου μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης χρωστικής και φως συγκεκριμένου μήκους κύματος λαμβάνονται φωτογραφίες που απεικονίζουν το μέγεθος της βλάβης στον αμφιβληστροειδή.
Η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) αποτελεί μια διαγνωστική εξέταση, η οποία δίνει κατευθυντήριες γραμμές για τη θεραπεία.

Εικόνα 3: Φυσιολογική εικόνα OCT αριστερά και με επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη δεξιά. 
Η αξιολόγηση της κάθε σάρωσης έχει υψηλή ευαισθησία έτσι ώστε να επιτρέπει την ανίχνευση ήπιων-ασυμπτωματικών αλλαγών, δίνοντας πληροφορίες για την πρόγνωση της νόσου.

Question 3

Τι είναι η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη

Accepted Answer

Ο αμφιβληστροειδής είναι ένας χιτώνας που καλύπτει το πίσω μέρος του ματιού. Η ωχρά κηλίδα βρίσκεται στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς και είναι η περιοχή που μας βοηθά να βλέπουμε με ευκρίνεια τις μικρές λεπτομέρειες, όπως γράμματα, αριθμούς και χαρακτηριστικά προσώπων.
Η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη είναι ένα λεπτό φύλλο ινώδους ιστού που σχηματίζεται πάνω στην ωχρά κηλίδα. Λειτουργεί σαν θολή ταινία, μέσω της οποίας είναι δύσκολο να δούμε. Τις περισσότερες φορές η ταινία αυτή οδηγεί σε έλξη, με συνέπεια τη δημιουργία οιδήματος (συλλογής υγρού).

Εικόνα 1: Φυσιολογική εικόνα βυθού (αριστερά) και με επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη (δεξιά).
Η μεμβράνη συνήθως εμφανίζεται μετά την ηλικία των 50 ετών. Η συχνότητα εμφάνισης σύμφωνα με μελέτες είναι περίπου 5% στα 50 έτη, 10% στα 60 και 20% στα 70 έτη ζωής.
Συνήθως, η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη δημιουργείται λόγω οπίσθιας αποκόλλησης του υαλώδους σώματος (διάφανο ζελέ στο εσωτερικό του ματιού) από τον αμφιβληστροειδή.
Το γεγονός αυτό παρατηρείται λόγω σταδιακής εκφύλισης του ζελέ (ιδιοπαθής κατάσταση) και συμβαίνει χωρίς να συνυπάρχει κάποια άλλη αιτία, παρά μόνο η ηλικία.
Μεμβράνη μπορεί επίσης να σχηματιστεί δευτεροπαθώς μετά από κάποια χειρουργική επέμβαση όπως για αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, λόγω σακχαρώδη διαβήτη, ακόμη και από κάποιο τραύμα ή κάποια φλεγμονή στο εσωτερικό του ματιού. 
Στους παράγοντες κινδύνου επίσης συγκαταλέγεται το ιστορικό εμφάνισης της μεμβράνης στο άλλο μάτι, καθώς αν η μεμβράνη έχει δημιουργηθεί στον ένα οφθαλμό, οι πιθανότητες να εμφανιστεί και στον άλλο είναι 2,7%. 
Ακόμη, η μεμβράνη μπορεί να παρατηρηθεί σε συνδυασμό με οίδημα της ωχράς κηλίδας (συσσώρευση υγρού), ή και με ψευδο-οπή (μικρού πάχους οπή ή κενό στην επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη, η οποία εμφανίζεται σαν οπή στον αμφιβληστροειδή).

Question 4

Ειναι επικίνδυνα τα επισκληρικά τατουάζ;

Accepted Answer

ΤΑ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΚΑ ΤΑΤΟΥΑΖ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΦΥΚΟΤΑΑυτή η ιδιαίτερη, κοσμητική διαδικασία ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την υγεία των ματιών μας&#8230;
Τα τατουάζ τα τελευταία 15 χρόνια έχουν εξαπλωθεί αρκετά. Ωστόσο, δεν είναι λίγοι αυτοί που προβαίνουν σε "ακρότητες" προκειμένου να εντυπωσιάσουν!
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το επισκληρικό τατουάζ (τατουάζ στο άσπρο μέρος του ματιού), το οποίο σύμφωνα με μελέτη της οφθαλμολογικής κλινικής του Maidstone στο Ηνωμένο Βασίλειο, αυξάνει τον κίνδυνο ενός ερυθρού-διογκωμένου επιπεφυκότα.
Επισκληρικό Τατουάζ
Η περίπτωση αυτή καταγράφηκε ως πρώτη επιπλοκή από επισκληρικό τατουάζ, σύμφωνα με την ομάδα του James Brodie.
Συγκεκριμένα στο άρθρο που δημοσίευσαν στο BMC Ophthalmology αναφέρουν ότι οι πιθανοί κίνδυνοι από αυτή τη διαδικασία θα πρέπει να γίνουν ευρέως γνωστοί, τόσο στους επαγγελματίες, όσο και στο κοινό.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι αναφορές για το επισκληρικό τατουάζ έχουν ξεκινήσει τουλάχιστον από το 2007, ενώ τα τελευταία χρόνια οι επαγγελματίες προβαίνουν σε όλο και πιο εντυπωσιακά και ακραία τατουάζ.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής μόνο ένας μικρός αριθμός ατόμων έχουν επιλέξει επισκληρικό τατουάζ. Έχοντας αυτό κατά νου, οι ερευνητές αναφέρουν ένα ενδιαφέρον περιστατικό, το οποίο έφτασε στο νοσοκομείο 7 εβδομάδες μετά τη χορήγηση ενέσεων κάτω από τον επιπεφυκότα σε 3 διαφορετικά σημεία σε κάθε μάτι!
Οι χρωστικές των τατουάζ αποτελούνταν από 2 δερματικές βαφές για τατουάζ.
Ο ασθενής ανέφερε ότι η ερυθρότητα και η διόγκωση του επιπεφυκότα δεν είχε υποχωρήσει, τη στιγμή που ο οφθαλμίατρος στη σχισμοειδή λυχνία εντόπισε μια διακριτή περιοχή διόγκωσης σε κάθε μια από τις 6 θέσεις της ένεσης.
Παρ’ όλα αυτά ο ασθενής δεν ανέφερε κάποια ενόχληση ή αντιληπτή μείωση στην όρασή του. Η ενδοφθάλμια πίεση, καθώς και η βυθοσκόπηση ήταν φυσιολογικές.
Μετά από παρακολούθηση 6 μηνών, η μόνη αλλαγή που θα μπορούσε να εντοπιστεί ήταν ένα ελαφρύ ξεθώριασμα της βαφής. Ωστόσο, συστήθηκε τακτική παρακολούθηση για τυχόν περαιτέρω επιπλοκές.
Σύμφωνα με ερευνητές οι κίνδυνοι από ένα τέτοιο τατουάζ περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, έντονη φωτοφοβία (δυσανεξία στο φως), επίμονη αίσθηση ξένου σώματος, ακόμη και μετανάστευση της χρωστικής του τατουάζ σε κοντινούς ιστούς.
Στους θεωρητικούς κινδύνους συγκαταλέγονται ο τραυματικός καταρράκτης, η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, η λέπτυνση του σκληρού χιτώνα και η ενδοφθαλμίτιδα (σοβαρή μόλυνση) ιδιαίτερα όταν το τατουάζ πραγματοποιείται από κάποιον ο οποίος δεν έχει εκπαιδευτεί στην οφθαλμολογία και δε χρησιμοποιεί χειρουργικό μικροσκόπιο.
Η διαδικασία αυτή μπορεί να φέρει στην επιφάνεια και άλλα παρόμοια περιστατικά μέσα στα επόμενα χρόνια, γι’ αυτό και οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, όσον αφορά τις κοσμητικές επιλογές τους!
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στους Ophthalmology Times και είναι διαθέσιμο στον παρακάτω σύνδεσμο: http://ophthalmologytimes.modernmedicine.com/ophthalmologytimes/news/episcleral-tattooing-can-cause-lumpy-conjunctivae

Question 5

Τι πρέπει να προσέχω αν κάνω βιτρεκτομή;

Accepted Answer

Τί είναι το υαλώδες σώμα;Το υαλοειδές σώμα (vitreous body) είναι μια διαφανής, άχρωμη γέλη (ζελέ), η οποία βρίσκεται στο εσωτερικό της οφθαλμικής σφαίρας (οφθαλμός). Αποτελείται από 98% νερό, ενώ το υπόλοιπο 2% περιέχει άλατα, σάκχαρα, πρωτεΐνες και ένα τύπο κολλαγόνου. Λόγω της ρευστής υφής του διαμορφώνει το σχήμα του και το κρατάει σφριγηλό.
Τα συστατικά του υαλοειδούς δεν ανανεώνονται όπως συμβαίνει με άλλες δομές του ματιού. Επομένως οποιαδήποτε στρέβλωση ή αλλαγή υποστεί το υαλοειδές (πχ. αιμορραγία) αντιμετωπίζεται χειρουργικά, εάν ο χειρουργός οφθαλμίατρος κρίνει ότι χρειάζεται.

Τί είναι η οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς;
Φυσιολογικά με την πάροδο του χρόνου, όπως όλοι οι ιστοί χαλαρώνουν (πχ. δέρμα, λίπος, μύες), χαλαρώνει και το υαλοειδές, με αποτέλεσμα να ρευστοποιείται και να ελαττώνεται ο όγκος του (ρευστοποίηση υαλοειδούς).
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποκόλληση του υαλοειδούς από κάποιο οπίσθιο τοίχωμα του ματιού και έτσι οι ασθενείς να αναφέρουν φωταψίες (λάμψεις) και μυωψίες (μυγάκια).
Η κατάσταση αυτή ονομάζεται οπίσθια αποκόλληση υαλοειδούς και χρειάζεται παρακολούθηση, χωρίς όμως να είναι κάτι ανησυχητικό.

Τί είναι η βιτρεκτομή; Πότε γίνεται;
Η οπίσθια αποκόλληση υαλοειδούς συνήθως δε χειρουργείται.
Ωστόσο, εάν τα μυγάκια και οι λάμψεις επηρεάζουν έντονα την όραση, τότε το υαλοειδές αφαιρείται χειρουργικά με τη μέθοδο της υαλοειδεκτομής ή αλλιώς βιτρεκτομής.
Ο χειρουργός οφθαλμίατρος μπορεί επίσης να συστήσει τη βιτρεκτομή σε περιπτώσεις όπου οι φωταψίες και οι μυωψίες συνυπάρχουν με κάποια άλλη πάθηση του αμφιβληστροειδούς όπως για παράδειγμα η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η υαλοειδοωχρική έλξη, η οπή ωχράς κηλίδας και η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.
Σ&#8217; αυτές τις περιπτώσεις το υαλοειδές αφαιρείται, μέσω της υαλοειδεκτομής για αποφυγή τυχόν επιπλοκών οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε νέα αποκόλληση ή αιμορραγία στον αμφιβληστροειδή.

Ποιά είναι η διαδικασία της βιτρεκτομής;
Κατά την επέμβαση της βιτρεκτομής (υαλοειδεκτομής), ο χειρουργός οφθαλμίατρος αφαιρεί το υαλοειδές μέσα από το μάτι.
Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται (βιτρεοτόμος, ενδοφωτισμός, κάνουλα έγχυσης) μπαίνουν από μικρές τρύπες που γίνονται στο σκληρό χιτώνα (άσπρο μέρος του ματιού). (Εικόνα 1).
Εικόνα 1 Βιτρεκτομή
Η υαλοειδρκτομή μπορεί να περιλαμβάνει επίσης και άλλες ενδοφθάλμιες διαδικασίες όπως πχ. χρήση laser ή κρυοπηξία σε περιπτώσεις όπως αποκόλληση αμφιβληστροειδούς προκειμένου να γίνει συγκόλληση του αποκολλημένου αμφιβληστροειδή με το τοίχωμα του ματιού.
Κατά την υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή) το αφαιρούμενο υαλοειδές αντικαθίσταται από φυσιολογικό ορό, ή από αέριο ή σιλικόνη προκειμένου να κρατηθεί το μάτι σφριγηλό και να λειτουργεί όπως και με το υαλοειδές.
Οι μικροσκοπικές τομές συνήθως κλείνουν μόνες τους ή μπορούν να χρησιμοποιηθούν και μικρά ράμματα, τα οποία απορροφώνται από τον οργανισμό.
Εικόνα 1: Βιτρεκτομή

Τί πρέπει να προσέχω μετά από την επέμβαση της βιτρεκτομής;
Μετεγχειρητικά στην περίπτωση που τοποθετηθούν ράμματα, ο ασθενής μπορεί να έχει την αίσθηση ξένου σώματος.
Οι μετεγχειρητικές οδηγίες του γιατρού θα πρέπει να τηρούνται με συνέπεια, τόσο στη φαρμακευτική αγωγή, όσο και στη σωστή στάση σώματος για να κριθεί επιτυχής η επέμβαση.
Στην περίπτωση που τοποθετηθεί έλαιο σιλικόνης, αυτό αφαιρείται μετά από μερικούς μήνες, ενώ αν τοποθετηθεί αέριο, η όραση τις πρώτες μέρες είναι θολή και θα βελτιώνεται καθώς το αέριο απορροφάται και αντικαθίσταται από ορό του οργανισμού μέσα στις πρώτες εβδομάδες.

Υπάρχουν επιπλοκές μετά από βιτρεκτομή;
Όπως και κάθε άλλου είδους επέμβαση, η βιτρεκτομή μπορεί να έχει επιπλοκές όπως ενδοφθάλμια μόλυνση, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς (εάν δεν τηρηθούν οι κατάλληλοι χειρισμοί), υψηλή ενδοφθάλμια πίεση ή αιμορραγία.
Συνήθης συνέπεια της βιτρεκτομής είναι η εμφάνιση καταρράκτη μέσα στα πρώτα χρόνια από την επέμβαση, στις ηλικίες μετά τα 40 έτη.

Ποσοστά επιτυχίας επέμβασης βιτρεκτομής
Σημαντικό ρόλο παίζει η χρονιότητα της κατάστασης και για το λόγο αυτό η επιτυχία της επέμβασης συνδέεται άμεσα με τον χρόνο αντιμετώπισης.
Ωστόσο παρατηρούνται υψηλά ποσοστά επιτυχίας στην αποκατάσταση παθήσεων που συνδυάζουν την υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή) όπως οπή ωχράς κηλίδας (έως 100%) και αποκόλληση αμφιβληστροειδούς (98,7%).

Question 6

Ποσοστά επιτυχίας μετά από βιτρεκτομή

Accepted Answer

Τα ποσοστά επιτυχίας είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά καθώς παρατηρείται υψηλό ποσοστό αποκατάστασης σε δύσκολα περιστατικά που χρειάζονται υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή) όπως αποκόλληση αμφιβληστροειδούς (98,7%) και οπή ωχράς κηλίδας (έως 100%). 
Σε κάθε περίπτωση ωστόσο σημαντικό ρόλο παίζει η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της κατάστασης, έτσι ώστε να επανέλθει και η όραση όσο το δυνατόν πιο σύντομα.

Question 7

Επιπλοκές μετά από επέμβαση βιτρεκτομής

Accepted Answer

Οι επιπλοκές που έχουν καταγραφεί στη βιβλιογραφία μετά από βιτρεκτομή (υαλειδεκτομή) είναι η μόλυνση εντός του οφθαλμού, η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, η υψηλή ενδοφθάλμια πίεση, αλλά και η εμφάνιση καταρράκτη συντομότερα από το αναμενόμενο.

Question 8

Μετεγχειρητικές οδηγίες μετά από βιτρεκτομή

Accepted Answer

Τις πρώτες μέρες μετά την εγχείρηση της βιτρεκτομή τα ράμματα μπορεί να προκαλέσουν την αίσθηση ξένου σώματος.
Οι μετεγχειρητικές οδηγίες εκτός από κατάλληλη αγωγή με κολλύρια περιλαμβάνει και κατάλληλη στάση σώματος (κεφάλι κάτω) για μερικές μέρες προκειμένου η επέμβαση να είναι επιτυχής.
Αν κατά τη βιτρεκτομή (υαλοειδεκτομή) τοποθετηθεί αέριο, η όραση αρχικά είναι πολύ χαμηλή και θα βελτιωθεί μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες, καθώς το αέριο απορροφάται και αντικαθίσταται από ορό.
Στην περίπτωση που ο χειρουργός τοποθετήσει στο μάτι σιλικόνη, αυτή αφαιρείται μετά από κάποιους μήνες με μια άλλη επέμβαση.

Question 9

Πώς γίνεται η βιτρεκτομή;

Accepted Answer

Η διαδικασία της βιτρεκτομής (υαλοειδεκτομής) περιλαμβάνει την αφαίρεση του υαλώδους σώματος μέσω μικρών τομών από το εσωτερικό του οφθαλμού.
Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται μέσα στο μάτι είναι ο βιτρεοτόμος, ο ενδοφωτισμός και η κάνουλα έγχυσης. Οι τομές αυτές γίνονται στο σκληρό χιτώνα (άσπρο μέρος του ματιού). (Εικόνα 1).
Εικόνα 1 Βιτρεκτομή
Ανάλογα με την πάθηση ο χειρουργός πραγματοποιεί και διάφορους ενδοφθάλμιους χειρισμούς όπως χρήση laser εκτός από την αφαίρεση του υαλοειδούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, όπου χρειάζεται εκτός από την αφαίρεση του υαλοειδούς να συγκολληθεί ξανά ο αμφιβληστροειδής.
Κατά τη διάρκεια της εγχείρησης το υαλοειδές που αφαιρείται από το μάτι αντικαθίσταται από ένα ειδικά κατασκευασμένο υγρό, όμοιο με τον ορό του αίματος (BSS) ή από αέριο ή σιλικόνη, ώστε μετά την επέμβαση το μάτι να λειτουργεί κανονικά χωρίς το υαλοειδές.
Στο τέλος της επέμβασης οι τομές συνήθως κλείνουν μόνες τους ή αν κριθεί απαραίτητο τοποθετούνται μικρά απορροφήσιμα ράμματα.

Question 10

Πότε γίνεται η βιτρεκτομή;

Accepted Answer

Παρόλο που στις περισσότερες περιπτώσεις η οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς δεν αντιμετωπίζεται χειρουργικά, εντούτοις αν τα συμπτώματα είναι πολύ έντονα ή η επαγγελματική δραστηριότητα των ασθενών είναι απαιτητική, τότε αποφασίζεται η χειρουργική αφαίρεση του υαλοειδούς, η οποία είναι γνωστή σαν βιτρεκτομή ή υαλοειδεκτομή.
Συγκεκριμένα, η διαδικασία αφαίρεση των μυωψιών (μυγάκια) ονομάζεται floterectomy.
Η υαλοειδεκτομή επίσης πραγματοποιείται όταν τα μυγάκια και οι λάμψεις συνυπάρχουν και με κάποια άλλη πάθηση που σχετίζεται με τον αμφιβληστροειδή όπως η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η οπή ωχράς κηλίδας και η υαλοειδοωχρική έλξη.
Το υαλοειδές αφαιρείται για να αποφευχθούν τυχόν έλξεις στον αμφιβληστροειδή, οι οποίες δυνητικά μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγίες, ρωγμές ή ακόμη και αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.

Question 11

Τι είναι οι φωταψίες και οι μυωψίες;

Accepted Answer

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το υαλοειδές υφίσταται αλλοιώσεις με το πέρας της ηλικίας.
Το πλέον σύνηθες είναι ότι το υαλοειδές μπορεί να ξεκολλήσει από τον αμφιβληστροειδή, με αποτέλεσμα ο ασθενής να βλέπει μυγάκια (μυωψίες), κλωστές που αιωρούνται ή και λάμψεις (φωταψίες).
Η πάθηση αυτή, η οποία τις περισσότερες φορές δεν είναι ανησυχητική λέγεται οπίσθια αποκόλληση υαλοειδούς.

Question 12

Τι είναι το υαλοειδές;

Accepted Answer

Το υαλοειδές ή υαλώδες σώμα (vitreous body) βρίσκεται στην εσωτερική κοιλότητα του ματιού, μεταξύ του κρυσταλλοειδούς φακού και του αμφιβληστροειδούς χιτώνα.
Πρόκειται για ένα διαυγές ζελέ το οποίο δίνει σχήμα στο βολβό του ματιού. Περιέχει κυρίως νερό (98%), αλλά και σάκχαρα και κολλαγόνο.
Τα στοιχεία του υαλοειδούς παραμένουν σταθερά, σε αντίθεση με άλλα τμήματα του ματιού, με αποτέλεσμα οτιδήποτε συστατικά (πχ αίμα ή κύτταρα) εισέλθουν στο υαλοειδές, είτε απορροφώνται πολύ αργά και δύσκολα, είτε παραμένουν και αφαιρούνται χειρουργικά (αν είναι απαραίτητο).

Question 13

Η τεχνολογία επαναφέρει το φως

Accepted Answer

Η Ελληνική Εταιρεία Υαλοειδούς Αμφιβληστροειδούς ανακοίνωσε χθες, σε Συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Athens Hilton, τα βασικά θέματα που θα συζητηθούν στο φετινό Πανελλήνιο Συνέδριο Υαλοειδούς Αμφιβληστροειδούς, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 15-17 Ιανουαρίου 2015 στο ξενοδοχείο Athens Hilton.

Τα στοιχεία στη χώρα μας δείχνουν οτι οι πιο συχνές παθήσεις του αμφιβληστροειδούς είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, είτε είναι υγράς μορφής είτε είναι ξηράς μορφής και τα κληρονομικά νοσήματα. Οι παθήσεις αυτές αφορούν τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες, στις ηλικίες κυρίως των 40 και άνω. Μερικοί από τους παράγοντες στους οποίους οφείλονται, είναι διατροφικοί (διαβήτης), κοινωνινικοί (κάπνισμα, αθληση, έκθεση στον ήλιο, κλπ) και η κληρονομικότητα.

10ο Πανελλήνιο Συνέδριο Υαλοειδούς-Αμφιβληστροειδούς
Στο φετινό Συνέδριο, πέρα από τα στατιστικά της κάθε χώρας θα συζητηθούν καίρια θέματα, μεταξύ των οποίων είναι:

Παθήσεις που θα αντιμετωπίζονται καλύτερα με τα νέα φάρμακα. Εκτεταμένη και εμπεριστατωμένη αναφορά σε αυτά από διακεκριμένους ξένους επιστήμονες.
Χειρουργικά μηχανήματα που βελτιώνουν τις δυνατότητες των χειρουργών να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά τα χειρουργικά τους περιστατικά.
Καθώς και το πρωτοποριακό εμφύτευμα Argus II, μία μοναδική συσκευή, η πρώτη εγκεκριμένη παγκοσμίως, η οποία βοηθάει σήμερα στην αποκατάσταση κάποιου βαθμού λειτουργικής όρασης για άτομα που υποφέρουν από τύφλωση. Το εμφύτευμα Argus II έχει ήδη εμφυτευθεί σε 85 ασθενείς με μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια παγκοσμίως.

Πιο συγκεκριμένα, το Αrgus II αποτελείται από μια μικροσκοπική κάμερα που βρίσκεται σε ειδικά γυαλιά
τα οποία φορά ο ασθενής – η κάμερα συλλαμβάνει τις εικόνες και τις μετατρέπει σε ηλεκτρικά σήματα. Τα σήματα αποστέλλονται σε μια συστοιχία 60 ηλεκτροδίων η οποία έχει εμφυτευθεί επάνω στον αμφιβληστροειδή του ασθενούς. Τα οπτικά σήματα «ταξιδεύουν» στο οπτικό νεύρο και στη συνέχεια στον εγκέφαλο έχοντας προηγουμένως περάσει από μια ειδική μικρή συσκευή επεξεργασίας που φορά ο ασθενής στη ζώνη του (Vision Processing Unit, VPU) και η οποία δουλεύει με μπαταρία.
Σύμφωνα με τον κ. Γκοτζαρίδη, Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Υαλοειδούς Αμφιβληστροειδούς, «το εμφύτευμα δεν προσφέρει σε καμία περίπτωση τέλεια όραση στους ασθενείς ούτε αυτό που ονομάζουμε "φυσιολογική όραση", αφού οι ασθενείς βλέπουν κάποια φωτεινά σήματα που μαθαίνουν να μεταφράζουν. Ωστόσο τους χαρίζει ανεξαρτησία. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί "επανασυνδέονται" με τον κόσμο και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής τους».
Στο πρόγραμμα του Συνεδρίου περιλαμβάνονται ομιλίες από σημαντικούς Έλληνες και ξένους επιστήμονες, ειδικούς στο θέμα της όρασης. Το Ετήσιο Πανελλήνιο Συνέδριο, το οποίο διοργανώνεται απρόσκοπτα τα τελευταία 10 χρόνια, αποτελεί την μοναδική και ουσιαστικότερη πηγή μετεκπαίδευσης για τους Έλληνες οφθαλμίατρους, καθώς συγκεντρώνει διακεκριμένους ξένους ομιλητές από όλο τον κόσμο, για να μεταλαμπαδεύσουν ότι καινούργιο έχει προστεθεί στον τομέα της αντιμετώπισης του υαλοειδούς και του αμφιβληστροειδούς, τόσο στον φαρμακευτικό όσο και στον χειρουργικό τομέα. Επιπλέον προβάλλει και τιμά όλους τους Έλληνες οφθαλμιάτρους που ειδικεύονται στο αντικείμενο, προκειμένου να μπορέσουν οι νεώτεροι να τους συμβουλευτούν και να ωφεληθούν από την συμπυκνωμένη αυτή προσφορά εμπειρίας που τους προσφέρεται, μέσω διαλέξεων αλλά και κλινικών φροντιστηρίων. Τέλος, ενθαρρύνει τους νέους συναδέλφους που θέλουν να ασχοληθούν με το αντικείμενο αυτό, να ετοιμάσουν ενδιαφέρουσες εργασίες και να τις παρουσιάσουν στο Συνέδριο, θεσπίζοντας βραβεία στις καλύτερες εργασίες, που ισοδυναμούν με κάλυψη όλων των εξόδων των συγγραφέων τους, για παρακολούθηση των αντίστοιχων Πανευρωπαϊκών Συνεδρίων.
Η ΕΕΥΑ έχει σαν σκοπό τη διεύρυνση των σκοπών της και στην παροχή βοήθειας και συμπαράστασης προς τους συνανθρώπους μας, ασθενείς με οφθαλμικές παθήσεις που καταλήγουν να έχουν πολύ χαμηλή όραση. Στο πεδίο αυτό οι δραστηριότητές της εκφράζονται με την διαρκή επιδίωξη εξασφάλισης στα μέλη της -για τους ασθενείς τους- παροχής βοηθητικού υλικού για αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινής τους ζωής και για την αναπλήρωση τομέων της ζωής που πλήττονται από την πάθησή τους.
Η πιο πρόσφατη προσπάθεια αφορά στη δυνατότητα παρακολούθησης λογοτεχνικών έργων και θεατρικών παραστάσεων με τη βοήθεια ηχητικών μέσων. Σε μια προσπάθεια να συνδράμει την ευαίσθητη αυτή μερίδα των συνανθρώπων μας, η ΕΕΥΑ έχει συμφωνήσει να αποκτήσει τα δικαιώματα γνωστών λογοτεχνικών έργων, να τα ηχογραφήσει, προκειμένου αυτά να τοποθετηθούν σε φορητά ηλεκτρονικά μέσα και να μοιρασθούν αφιλοκερδώς σε ιατρούς-μέλη της ΕΕΥΑ και στους τελικούς αποδέκτες τους, άτομα με περιορισμένη όραση ή/και τυφλοί.
Με τον όρο ομιλούντα βιβλία εννοούμε τα ηχογραφημένα βιβλία, όπου η φωνή του αφηγητή – αναγνώστη έχει αποτυπωθεί ψηφιακά.Απευθύνονται κυρίως σε άτομα με δυσκολία στην πρόσβαση των τυπωμένων βιβλίων, όπως τα άτομα με προβλήματα όρασης. Τα ομιλούντα βιβλία αποτελούν για τα άτομα με προβλήματα όρασης τον ευκολότερο τρόπο πρόσβασης στο περιεχόμενο των βιβλίων. Είναι εύκολα στη χρήση τους, δεν απαιτούν ειδικό εξοπλισμό, ή ηλεκτρονικό υπολογιστή, και μπορούν να καλύψουν μεγάλο φάσμα της εκδοτικής δραστηριότητας από πανεπιστημιακά συγγράμματα έως τεχνικά εγχειρίδια και παιδικά βιβλία.
Για να κατεβάσετε το πρόγραμμα του συνεδρίου παρακαλώ πατήστε εδώ

Question 14

Νέα Θεραπεία για το Διαβητικό Οίδημα της Ωχράς Κηλίδας (DME)

Accepted Answer

Για να διαβάσετε περισσότερα για το πως σώζεται η ωχρά κηλίδα παρακαλώ πατήστε εδώ

Question 15

Συνέντευξη του κ. Γκοτζαρίδη - Υγεία σε Φόρμα

Accepted Answer

Συνέντευξη του κ. Γκοτζαρίδη &#8211; Συνέντευξη Ευστράτιου Γκοτζαρίδη στο Υγεία σε Φόρμα

Question 16

Θεραπείες Αιχμής για την Ωχρά Κηλίδα

Accepted Answer

Για να διαβάσετε περισσότερα για το πως σώζεται η ωχρά κηλίδα παρακαλώ πατήστε εδώ

Question 17

Πως προκαλείται η Αποκόλληση Αμφιβληστροειδούς

Accepted Answer

Αποκόλληση Αμφιβληστροειδούς
Αμφιβληστροειδής χιτώνας ονομάζεται ένα λεπτό στρώμα νευρικού ιστού, που έχει τη μορφή μιας λεπτής, ημιδιάφανης μεμβράνης και καλύπτει το πίσω εσωτερικό τμήμα του ματιού.
Πρωταρχικός ρόλος του είναι η μετατροπή των οπτικών ερεθισμάτων των ανθρώπων (εικόνες) σε «ηλεκτρικά» σήματα, τα οποία μεταφέρονται μέσω οπτικών νεύρων, στον εγκέφαλο και έτσι έχουμε αντίληψη της εικόνας.
Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς αποτελεί μία από τις σοβαρότερες παθήσεις των οφθαλμών, καθώς η μη έγκαιρη αντιμετώπισή της μπορεί να επιφέρει εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις στην όραση και να οδηγήσει ακόμη και σε τύφλωση.

Πώς προκαλείται η αποκόλλησηαμφιβληστροειδούς;
Το εσωτερικό του ματιού μας είναι γεμάτο από ένα διαυγές και παχύρρευστο υγρό (ας το φανταστούμε σαν ζελέ), γνωστό ως υαλώδες υγρό, το οποίο είναι σε επαφή με τον αμφιβληστροειδή, ο οποίος ουσιαστικά αποτελεί το τοίχωμα του ματιού (ας τον φανταστούμε σαν την ταπετσαρία ενός τοίχου).
Μετά την ηλικία των 40 ετών, ή και νωρίτερα στα άτομα που έχουν υψηλή μυωπία, το προαναφερθέν υαλώδες υγρό συνήθως αρχίζει να συρρικνώνεται και να διαχωρίζεται σταδιακά από τον αμφιβληστροειδή. Το γεγονός αυτό εύλογα προκαλεί κάποιες έλξεις στα τμήματα του αμφιβληστροειδούς από όπου ξεκολλάει το υγρό. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο διαχωρισμός υαλώδους υγρού και αμφιβληστροειδούς γίνεται φυσιολογικά, χωρίς να επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις, διαδικασία γνωστή ως αποκόλληση του υαλοειδούς.
Αποκόλληση Αμφιβληστοειδούς
Σε περιπτώσεις, όμως, που ο αμφιβληστροειδής ενός οφθαλμού είναι ευαίσθητος ή υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ υαλοειδούς και αμφιβληστροειδούς, οι έλξεις που προκαλούνται στον αμφιβληστροειδή κατά την αποκόλληση του υαλοειδούς μπορούν να οδηγήσουν στη δημιουργία μιας ρωγμής στον αμφιβληστροειδή. Εάν η ρωγμή δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, τότε υπάρχει ο κίνδυνος τα ενδοφθάλμια υγρά να περάσουν μέσα από αυτή και να οδηγήσουν σε αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, αφού αποδυναμώνεται η σύνδεση του αμφιβληστροειδούς με τα τοιχώματα του οφθαλμού (με τον τρόπο ακριβώς που η ταπετσαρία ενός τοίχου ξεκολλάει αν εισέλθει υγρό κάτω από αυτήν).

Ποια είναι τα συμπτώματα της αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς;
Τα συμπτώματα της αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς είναι:
&#8211; Αστραπές και λάμψεις&#8211; Μαύρα στίγματα (μυγάκια)&#8211; Απώλεια του περιφερικού οπτικού πεδίου (σκιά), την οποία ο ασθενής συχνά δεν αντιλαμβάνεται έως ότου επηρεαστεί η κεντρική όραση και είναι σημαντικό για τους ασθενείς να μπορούν να τα αναγνωρίσουν, καθώς όσο πιο έγκαιρα γίνει η διάγνωση της αποκόλλησης, τόσο πιο εύκολη είναι και η αντιμετώπισή της.
Η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς είναι συνηθέστερη σε άτομα με υψηλή μυωπία, κυρίως μετά την ηλικία των 40 ετών ή μετά από κάποιον τραυματισμό του ματιού.

Question 18

Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Όσο νωρίτερα η επέμβαση τόσο καλύτερα

Accepted Answer

Καθώς έχει προ πολλού πάψει να είναι μία νόσος με κακή πρόγνωση που οδηγεί σε τύφλωση, η έγκαιρη διάγνωση πρωτίστως και η άμεση και σωστή αντιμετώπιση από εξειδικευμένο οφθαλμίατρο στο κατάλληλο οφθαλμολογικό κέντρο θα προσφέρουν ποσοστά ανατομικής επιτυχίας έως και 95% με την πρώτη επέμβαση και σχεδόν 99% μετά την επανεγχείρηση.
Η αντιμετώπιση της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς μπορεί να γίνει απλά με laser ή να απαιτηθεί χειρουργική παρέμβαση

Η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς είναι μία επείγουσα οφθαλμολογική κατάσταση που απαιτεί άμεση χειρουργική αντιμετώπιση. Ο αμφιβληστροειδής είναι ένας χιτώνας στο εσωτερικό μέρος του ματιού. Καλύπτει όλη την εσωτερική επιφάνεια του πίσω μέρους του οφθαλμού. Η ονομασία του προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «αμφίβληστρον», που σημαίνει δίχτυ. Ετσι είχαν ονομάσει οι αρχαίοι Ελληνες τον χιτώνα αυτό, διότι αυτή την εικόνα τούς έδινε νεκροτομικά. Στη συνέχεια οι Λατίνοι χρησιμοποίησαν την αντίστοιχη λατινική λέξη «retina», που σημαίνει ακριβώς το ίδιο. Αυτό λοιπόν το δίχτυ, ο αμφιβληστροειδής, συγκεντρώνει όλες τις εικόνες που το άτομο θέλει να δει και τις στέλνει στον εγκέφαλο, στον οπτικό φλοιό που βρίσκεται στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, στον ινιακό λοβό.
Επείγον πρόβλημα
Ο αμφιβληστροειδής, για να λειτουργεί σωστά, πρέπει να βρίσκεται πάντα στη θέση του «κολλημένος». Αν για κάποιο λόγο απομακρυνθεί από τη θέση του, δηλαδή «αποκολληθεί», τότε παύει να έχει σύνδεση με τον κεντρικό εγκέφαλο και έτσι δεν μπορεί να στείλει εικόνες και φως. Επιπλέον, πολλά κύτταρά του αρχίζουν να ατροφούν και να νεκρώνονται.
Ο οργανισμός στην προσπάθειά του να αποκαταστήσει το πρόβλημα αρχίζει μία επουλωτική διαδικασία που ονομάζεται παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια. Κατά τη διαδικασία αυτή δημιουργούνται μεμβράνες που σκοπό έχουν να αποκαταστήσουν το πρόβλημα. Ομως δυστυχώς, αντί να βοηθούν την κατάσταση, την επιδεινώνουν και, αντί να επανακολλούν τον αμφιβληστροειδή, τον έλκουν και τον τραβούν μακριά από τη θέση του, με τελικό αποτέλεσμα την πλήρη και ολοκληρωτική αποκόλλησή του.
Αυτά τα δύο γεγονότα, η νέκρωση των κυττάρων αλλά και η δημιουργία των μεμβρανών, κάνουν την αντιμετώπιση της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς εξαιρετικά επείγουσα κατάσταση. Σε αυτή την περίπτωση, όσο πιο νωρίς γίνει η διάγνωση και ακολουθηθεί από γρήγορη αντιμετώπιση τόσο πιο καλά αποτελέσματα θα έχουμε.
Ωχρά κηλίδα
Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε και το θέμα της αποκόλλησης ή μη και της ωχράς κηλίδας. Η ωχρά κηλίδα είναι το κέντρο του αμφιβληστροειδούς. Αποτελεί δηλαδή την κεντρική του περιοχή, είναι ένα φυσιολογικό μέρος του ματιού το οποίο είναι υπεύθυνο για την ευκρίνεια της όρασης. Η ωχρά κηλίδα είναι αυτή που μας κάνει να βλέπουμε λεπτομέρειες, τα γράμματα, τους αριθμούς και τα χαρακτηριστικά του προσώπου με το οποίο συνομιλούμε. Οσο λοιπόν η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς παραμένει στην περιφέρεια του βυθού του ματιού και δεν πλησιάζει την ωχρά κηλίδα τόσο δεν κινδυνεύει το μάτι να χάσει όραση μετά από μία επιτυχημένη χειρουργική αποκατάσταση.
Οταν όμως αποκολληθεί η ωχρά κηλίδα, τότε ο ασθενής διαπιστώνει αιφνίδια απώλεια της κεντρικής όρασής του και θα πρέπει επειγόντως να χειρουργηθεί. Παραμονή της ωχράς κηλίδας μακριά από τη θέση της σημαίνει νέκρωση κυττάρων που θα οδηγήσει σε ελάττωση της κεντρικής όρασης, δηλαδή της οπτικής οξύτητας μετά από μία, κατά τα άλλα, επιτυχημένη χειρουργική αντιμετώπιση.
Με απλά λόγια
Οι αιτίες της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς είναι πολλές. Η κυριότερη όμως είναι η ρηγματογενής αιτιολογία. Δηλαδή αυτή η αποκόλληση που ακολουθεί μία ρωγμή του αμφιβληστροειδούς, η οποία γίνεται μετά από μία έλξη του υαλοειδούς σώματος στον αμφιβληστροειδή που τον «σχίζει», του δημιουργεί ένα ρήγμα, μια ρωγμή και γι&#8217; αυτό ονομάζεται ρηγματογενής.
Ας εξηγήσουμε όμως πιο διεξοδικά όλη τη διαδρομή της πρόκλησής της. Το μάτι είναι μια «μπάλα» που είναι γεμάτη από μια διαφανή ουσία σαν «ζελέ». Αυτό το «ζελέ» ονομάζεται υαλοειδές σώμα ή απλά υαλοειδές.
Οταν είμαστε νέοι αυτό το ζελέ είναι σκληρό και σφριγηλό, όπως και όλοι οι υπόλοιποι ιστοί του σώματός μας (δέρμα, λίπος, μύες). Με την πάροδο της ηλικίας και όπως χαλαρώνουν οι ιστοί του σώματος, έτσι χαλαρώνει και το υαλοειδές και τελικά ρευστοποιείται, «νερουλιάζει».
Αρχικό σύμπτωμα αυτής της ρευστοποίησης είναι τα «μυγάκια»! Αυτά τα… μυγάκια αποτελούν συμπυκνωμένες περιοχές του υαλοειδούς που δεν έχουν ρευστοποιηθεί ακόμα και κολυμπάνε στις ήδη ρευστοποιημένες περιοχές. Η επόμενη συνέπεια της ρευστοποίησης είναι η ελάττωση του όγκου του υαλοειδούς. Λόγω της υγροποίησης χάνει κάποιο όγκο, συρρικνώνεται και έχει αποτέλεσμα να αρχίζει να αποχωρίζεται από το εσωτερικό τοίχωμα του ματιού, δηλαδή από τον αμφιβληστροειδή.
Τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται χωρίς συμπτώματα και χωρίς συνέπειες. Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις παρουσιάζονται… λάμψεις, φωτάκια ή αστραπές, οι οποίες συνήθως συνοδεύουν τα μυγάκια. Γιατί έχουμε λάμψεις και αστραπές; Ο αμφιβληστροειδής είναι νεύρο. Μόνο που δεν είναι νεύρο που μεταφέρει πόνο, αλλά νεύρο που μεταφέρει φως, άρα λοιπόν όταν ερεθίζεται, αντί για πόνο, δημιουργεί φωτεινά σήματα.
Ετσι η έλξη του υαλοειδούς επάνω στον αμφιβληστροειδή μπορεί να μεταφραστεί ως τράβηγμα του δέρματος με ένα τσιμπιδάκι. Και όπως το τσιμπιδάκι θα δημιουργήσει πόνο, έτσι και το τράβηγμα του υαλοειδούς θα δημιουργήσει φως! Και ενώ τις περισσότερες φορές έχουμε τελικά χαλάρωση της έλξης και ανακούφιση από τα συμπτώματα, σε κάποιες λίγες περιπτώσεις (περίπου ένα σε 1.000 περιστατικά) η έλξη είναι τόσο δυνατή που θα δημιουργήσει ρωγμή, η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα με laser θα οδηγήσει σε αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.
Σάκχαρο
Αλλες αιτίες αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς είναι το σάκχαρο (ο σακχαρώδης διαβήτης), το οποίο λόγω των προβλημάτων που δημιουργεί μέσα στο μάτι καταλήγει σε αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Επίσης τραύμα του ματιού, είτε από «κλειστό» τραυματισμό (όταν δηλαδή δεν υπάρχει ανοιχτή πληγή παρά μόνο σύνθλιψη και συμπίεση του βολβού) είτε από ανοιχτό (όταν υπάρχει ανοιχτή πληγή), προκαλεί αποκόλληση. Προηγηθείσες χειρουργικές οφθαλμολογικές επεμβάσεις αυξάνουν την πιθανότητα δημιουργίας αποκόλλησης και, τέλος, η μυωπία αποτελεί έναν, μικρής όμως βαρύτητας, προδιαθεσικό παράγοντα αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς.
Στο χειρουργείο
Η αντιμετώπιση της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς μπορεί να γίνει απλά με laser ή να απαιτηθεί χειρουργική παρέμβαση. Laser θεραπεία εφαρμόζεται στις πολύ αρχόμενες ρωγμές, όπου τα χείλη τους δεν έχουν αρχίσει να εγείρονται ή και αν έχουν αρχίσει, η έγερση αυτή είναι αρκετά περιορισμένη. Η εφαρμογή του laser δεν απαιτεί χειρουργική αίθουσα, μπορεί να γίνει και σε ένα καλά εξοπλισμένο ιατρείο, αλλά απαιτεί περιορισμένη δραστηριότητα από πλευράς του ασθενούς τις αμέσως επόμενες ημέρες. Αν λοιπόν η αποκόλληση δεν διαγνωσθεί νωρίς και προχωρήσει, τότε απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση. Στη χειρουργική αντιμετώπιση χρησιμοποιούνται δύο τεχνικές: η εξωβολβική και η ενδοβολβική.
● Στην πρώτη ο χειρουργός προσπαθεί να πιέσει εξωτερικά το τοίχωμα του ματιού και να πλησιάσει τον αποκολλημένο αμφιβληστροειδή. Χρησιμοποιεί διαφόρου μεγέθους «μαξιλαράκια» από σιλικόνη, τα οποία ονομάζονται σκληρικά μοσχεύματα. Αυτά τα μοσχεύματα σταθεροποιούνται με ράμματα επάνω στο άσπρο τοίχωμα του ματιού που ονομάζεται σκληρός χιτώνας και γι&#8217; αυτό ονομάζονται σκληρικά μοσχεύματα. Στη συνέχεια σκεπάζονται από τη διαφανή μεμβράνη του ματιού, τον επιπεφυκότα, πάλι με ράμματα.
Στο εσωτερικό του ματιού και αφού επικολληθεί ο αμφιβληστροειδής, εφαρμόζεται laser φωτοπηξία ή κρυοθεραπεία, στην προσπάθεια να δημιουργηθεί ουλή γύρω από την αρχική ρωγμή και έτσι να απαλειφθεί η αιτία της αποκόλλησης. Η τεχνική αυτή είναι η τεχνική που εφαρμόζεται πάνω από 60 χρόνια. Από το ξεκίνημά της έως τώρα πάρα πολλές τεχνολογικές αλλά και τεχνικές βελτιώσεις συνεισέφεραν στο να αυξηθούν τα ποσοστά επιτυχίας της από 50% αρχικά στο 85-95% στις μέρες μας.
● Με την εσωβολβική τεχνική, που ονομάζεται και υαλοειδεκτομή, ο χειρουργός μεταθέτει τον έκτοπο αποκολλημένο αμφιβληστροειδή πίσω στη θέση του από το εσωτερικό του ματιού. Χρησιμοποιώντας τρεις πύλες εισόδου στο άσπρο τοίχωμα του ματιού (σκληρό χιτώνα), εισάγει τα εργαλεία που του επιτρέπουν να κάνει χειρισμούς από το εσωτερικό του ματιού. Στη συνέχεια και αφού ο αμφιβληστροειδής είναι στη θέση του εφαρμόζεται και εδώ laser ή κρυοθεραπεία γύρω από την υπεύθυνη για την αποκόλληση ρωγμή, για να δημιουργήσει τη στεγανότητα και τη σταθερότητά της.
Τέλος, ειδικό αέριο το οποίο απορροφάται σε διπλάσιο ή τετραπλάσιο χρόνο απ&#8217; ό,τι ο απλός αέρας θα γεμίσει την οφθαλμική κοιλότητα, για να διατηρήσει τον αμφιβληστροειδή σταθερό για 15 μέρες, μέχρι να κολλήσει οριστικά. Ο αέρας αυτός έχει τον ίδιο ρόλο που έχει και ο γύψος στο σπασμένο κόκαλο που το κρατάει ακίνητο μέχρι να κολλήσει. Και όπως ένα μέλος (χέρι ή πόδι) με γύψο δεν μπορεί να κινηθεί, έτσι και ένα μάτι που έχει αέριο δεν μπορεί να δει καθαρά μέχρι που να απορροφηθεί η φυσαλίδα από τον οργανισμό.
Η ενδοβολβική αυτή θεραπεία είναι μία νεότερη θεραπεία και τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται όλο και πιο εκτεταμένα. Εχει εξίσου καλά ποσοστά επιτυχίας, που αγγίζουν το 95% με μία και μόνο εγχείρηση και επίσης το πλεονέκτημα των τελευταίων ετών ότι δεν χρησιμοποιούνται ράμματα. Μειονέκτημά της έναντι της παλαιότερης τεχνικής είναι ότι σε ασθενείς άνω των 40 με 45 ετών θα δρομολογήσει τη διαδικασία ωρίμανσης του καταρράκτη τους πολύ πιο γρήγορα απ&#8217; ό,τι αν δεν είχαν χειρουργηθεί.
Μετεγχειρητικές επιπλοκές και νέα επέμβαση
Και στις δύο τεχνικές υπάρχει ένα διάστημα 3-5 μηνών, κατά το οποίο ο ασθενής -παρά την αρχικά επιτυχημένη επέμβαση- κινδυνεύει να ξαναξεκολλήσει ο αμφιβληστροειδής του, οπότε θα πρέπει και πάλι έγκαιρα και άμεσα να αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, γίνεται πάντα αντιμετώπιση εκ των έσω και στα πιο δύσκολα περιστατικά, αντί για αέριο, χρησιμοποιείται έλαιο σιλικόνης, το οποίο -σε αντίθεση με το αέριο που απορροφάται σε 15 με 30 ημέρες- παραμένει και προσφέρει σταθερότητα όσο καιρό κρίνει ο χειρουργός. Μειονέκτημα της σιλικόνης είναι ότι απαιτείται νέα χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή της.
Καταλήγοντας θα πρέπει να τονιστεί ότι η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς έχει προ πολλού παύσει να είναι μία νόσος με κακή πρόγνωση που οδηγεί σε τύφλωση. Η έγκαιρη διάγνωση πρωτίστως και η άμεση και σωστή αντιμετώπιση από εξειδικευμένο οφθαλμίατρο στο κατάλληλο οφθαλμολογικό κέντρο θα προσφέρουν ποσοστά ανατομικής επιτυχίας έως και 95% με την πρώτη επέμβαση και σχεδόν 99% μετά την επανεγχείρηση σε περίπτωση επιπλοκής. Η διατήρηση της καλής όρασης θα εξαρτηθεί ευθέως από το εάν η ωχρά κηλίδα είχε ξεκολλήσει ή όχι κατά την πρώτη επέμβαση, καθώς και από το κατά πόσο το μάτι εμφάνισε επιπλοκές.

Εταιρικό Προφίλ

Θεραπευτικό Τμήμα

Διαγνωστικό Τμήμα

Αμφιβληστροειδής

Ωχρά Κηλίδα

Ιριδα

Κερατοειδής

Βλέφαρα

Διαθλαστικές ανωμαλίες

Άλλες Παθήσεις του Ματιού

Καταρράκτης

Ενδοφακός

Κληρονομική Νευροπάθεια Leber

Ενημέρωση

my Retina

Βρείτε μας στα social

Εταιρικό Προφίλ

Θεραπευτικό Τμήμα

Διαγνωστικό Τμήμα

Αμφιβληστροειδής

Ωχρά Κηλίδα

Ιριδα

Κερατοειδής

Βλέφαρα

Διαθλαστικές ανωμαλίες

Άλλες Παθήσεις του Ματιού

Καταρράκτης

Ενδοφακός

Κληρονομική Νευροπάθεια Leber

Ενημέρωση

Ανακαλύψτε ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών

Άμεση Επικοινωνία