Question 1

Πώς μπορώ να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ της ρωγμής αμφιβληστροειδούς και οφθαλμικής ημικρανίας, καθώς και τα δύο έχουν παρόμοια συμπτώματα;

Accepted Answer

Τα φώτα που αναβοσβήνουν (φωταψίες) μπορεί να συμβεί τόσο στη ρωγμή αμφιβληστροειδούς όσο και στην οφθαλμική ημικρανία. Τα φώτα που φαίνονται στη ρωγμή αμφιβληστροειδούς τείνουν να έρχονται και να φεύγουν χωρίς καθορισμένο χρονικό διάστημα.
Συνήθως είναι σύντομες λάμψεις και δεν επηρεάζουν την όραση, εκτός κι αν συνδυάζονται με ‘μυγάκια’. Οι ρωγμές αμφιβληστροειδούς συμβαίνουν σε ένα συγκεκριμένο μάτι, οπότε οι λάμψεις εμφανίζονται μόνο σε ένα μάτι. Στην οφθαλμική ημικρανία, οι λάμψεις διαρκούν συνήθως έως και 30 λεπτά.
Οι λάμψεις μπορεί να αυξάνονται από μικρότερες σε μεγαλύτερες και να εμφανίζονται και στα δύο μάτια. Μπορεί να δείτε ένα κενό σημείο που μειώνει την όρασή σας και βελτιώνεται καθώς οι λάμψεις υποχωρούν. Αυτές οι λάμψεις μπορεί να είναι οδοντωτές και γεωμετρικές και ακολουθούν σε ρυθμό τον καρδιακό σας παλμό. Οι λάμψεις στην οφθαλμική ημικρανία συνήθως δεν συνδυάζονται με ‘μυγάκια’. Μπορεί να έχετε ή όχι πονοκέφαλο ή ναυτία μετά τις λάμψεις.
Παρόλο που συνήθως έτσι εμφανίζονται οι ρωγμές αμφιβληστροειδούς και η οφθαλμική ημικρανία, μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να προσδιοριστεί η αιτία των λάμψεων. Απαιτείται πλήρης οφθαλμολογικός έλεγχος, για να μάθετε τι προκαλεί τα συμπτώματά σας.

Question 2

Μπορώ να κάνω αυτή την περίοδο OCT εξ αποστάσεως;

Accepted Answer

Προς το παρόν, η Οπτική Τομογραφία Συνοχής (OCT) μπορεί να γίνει μόνο σε ένα Ιατρείο και δεν μπορεί να γίνει εξ αποστάσεως. Βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τη δυνατότητα σάρωσης OCT κατ’οικον, ωστόσο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Ελπίζουμε ότι η αυξημένη χρήση της τηλειατρικής κατά τη διάρκεια της πανδημίας, θα ωθήσει τις τεχνολογικές εξελίξεις, που θα καταστήσουν δυνατή τη διεξαγωγή OCT εξ αποστάσεως.

Question 3

Ο καταρράκτης μου ήταν αρκετά ενοχλητικός και κατά την διάρκεια της τελευταίας επίσκεψης μου στον οφθαλμίατρό μου, συζητήσαμε ότι ίσως είναι καιρός να κάνω χειρουργική επέμβαση καταρράκτη. Μπορώ να κάνω την εγχείρηση κατά την διάρκεια της πανδημίας;

Accepted Answer

Γενικά η αφαίρεση καταρράκτη είναι μια μη επείγουσα διαδικασία και η απόφαση για την πραγματοποίηση της λαμβάνεται μετά από συζήτηση του Ιατρού με τον ασθενή. Μπορεί να αναβληθεί κατά τη διάρκεια της πανδημίας, εκτός μερικών εξαιρέσεων που θεωρούνται επείγουσες, όπως ο καταρράκτης που προκαλεί γλαύκωμα κλειστής γωνίας ή ο τραυματικός καταρράκτης που χρήζει άμεσης χειρουργικής παρέμβασης.

Question 4

Πρέπει αυτή την εβδομάδα να κάνω μια ενδοφθάλμια ένεση λόγω της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας που πάσχω, θα μπορέσω να την κάνω;

Accepted Answer

Για εμάς η επίσκεψη ενός ασθενούς, για ενδοφθάλμια ένεση αντιαγγειογεννετικού παράγοντα (Anti VEGF), λόγω ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας (AMD), θεωρείται έκτακτο περιστατικό και δεν μπορεί να αναβληθεί. Ο Ιατρός και το προσωπικό ακολουθεί τα υγειονομικά πρωτόκολλα που επιβάλει η συγκεκριμένη περίοδος, ώστε να διασφαλιστεί στο ακέραιο η υγεία όλων μας.

Question 5

Διατρέχω κίνδυνο για γλαύκωμα και ο γιατρός μου με θεωρεί «ύποπτο γλαυκώματος». Μπορώ να συνεχίσω τον ετήσιο επανέλεγχο μου κατά τη διάρκεια της πανδημίας;

Accepted Answer

Ένα άτομο θεωρείται ύποπτο γλαυκώματος όταν εμφανίζει παράγοντες κινδύνου για γλαύκωμα, όπως υψηλή ενδοφθάλμια πίεση (IOP).
Αυτή την περίοδο της πανδημίας, το Ιατρείο μας παρακολουθεί κανονικά τους ασθενείς που θεωρούνται ύποπτοι γλαυκώματος, λαμβάνοντας όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, τόσο γι’αυτούς όσο και για τους πιο ηλικιακά ευάλωτους ασθενείς μας, που πρέπει να προσέλθουν εκτάκτως.
Κύριο μέλημα μας είναι η ομαλή ροή των ασθενών στο Ιατρείο, ακολουθώντας πιστά όλα τα απαραίτητα υγειονομικά πρωτόκολλα , αποφεύγοντας τον συνωστισμό, εξυπηρετώντας όμως παράλληλα όλες τις ανάγκες τους.

Question 6

Βλέπω πολλά ‘μυγάκια’ σήμερα. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως έκτακτο περιστατικό κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού;

Accepted Answer

Τα μυγάκια μπορεί να είναι ένα σημάδι ενός προβλήματος όπως η ρωγμή αμφιβληστροειδούς, η αιμορραγία υαλοειδούς ή η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Τα ‘μυγάκια’ τις περισσότερες φορές είναι ακίνδυνα και δεν αποτελούν απειλή για την όραση μας. Αλλά μπορεί να είναι σημάδι ενός πιο σοβαρού προβλήματος που απαιτεί άμεση οφθαλμολογική εξέταση.
Αυτά τα σημάδια περιλαμβάνουν:

Τα ‘μυγάκια’ εμφανίζονται πιο σκούρα από το κανονικό.
Βλέπουμε αύξηση στον αριθμό τους.
Βλέπουμε φώτα που αναβοσβήνουν – λάμψεις.

Πολλά Ιατρεία έχουν περιορισμένο ωράριο λειτουργίας και ακολουθούν ορισμένους περιορισμούς κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωναϊού, οπότε είναι καλύτερο να καλέσουμε αρχικά των οφθαλμίατρο μας, να αναφέρουμε τα συμπτώματα μας, ώστε να αξιολογηθούν και να δούμε αν απαιτείται άμεση εξέταση.Γενικά και ιδιαίτερα τώρα κατά τη διάρκεια αυτής της έκτακτης υγειονομικής κρίσης, είναι καλύτερο να καλέσουμε αμέσως τον οφθαλμίατρό μας για αξιολόγηση των συμπτωμάτων μας (‘μυγάκια’ – λάμψεις) αντί να μεταβούμε εκτάκτως σε κάποιο Κέντρο Υγείας ή Εφημερεύων Νοσοκομείο.

Question 7

Πως ο νέος κορωνοϊός Covid 19 επηρεάζει τα μάτια;

Accepted Answer

Καθώς οι πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάδοσης του νέου κορωνοϊού Covid 19 αλλάζουν καθημερινά, δεν έχει δοθεί μεγάλη προσοχή, στην επίδρασή της σε ένα από τα πιο ευαίσθητα μέρη του σώματός μας: τα μάτια.
Για να ενημερωθούμε σχετικά, ο Δρ Στράτος Γκοτζαρίδης Χειρουργός Οφθαλμίατρος, δίνει απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήσεων, σχετικά με το εάν τα μάτια μας είναι ευάλωτα στον κορωνοϊό.

Εάν σταγονίδια από άτομο που έχει προσβληθεί από κορωνοϊό πέσουν στα μάτια μας, είμαστε ευαίσθητοι σε λοίμωξη;
Τα στοιχεία της οφθαλμικής μετάδοσης δεν έχουν μελετηθεί καλά. Ωστόσο, οι βλεννογόνοι, οι οποίοι καλύπτουν πολλές κοιλότητες του σώματος και όργανα συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής οδού, είναι πιο ευαίσθητοι στον νέο κορονοϊό και τους ιούς γενικά. Η επιφάνεια του ματιού και των εσωτερικών βλεφάρων καλύπτονται επίσης από ένα λεπτό ημιδιαφανή βλεννογόνο, τον επιπεφυκότα. Επομένως, εάν τα μολυσμένα σταγονίδια πέσουν στα μάτια μας, ενδέχεται να είμαστε ευάλωτοι στη μόλυνση.
Ο κύριος τρόπος μετάδοσης του κορωνοϊού, είναι μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων από άτομο σε άτομο. Ωστόσο, ο ιός μπορεί να ζήσει σε επιφάνειες έως και μερικές ημέρες. Επομένως, αγγίζοντας μια μολυσμένη επιφάνεια και μετά αγγίζοντας τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα μας, χωρίς να πλύνουμε τα χέρια μας, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση.

Μπορεί ο καθαρισμός των ματιών με νερό ή η χρήση οφθαλμικών σταγόνων να μειώσει την πιθανότητα μόλυνσης;
Η οφθαλμική επιφάνεια έχει τους δικούς της προστατευτικούς μηχανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των αντιμικροβιακών πρωτεϊνών και της φυσικής λίπανσης. Επομένως, ο τακτικός καθαρισμός ή το ξέπλυμα των ματιών με νερό δεν είναι απαραίτητος και μπορεί στην πραγματικότητα να απομακρύνει μερικά από τα φυσικά προστατευτικά τείχη της οφθαλμικής επιφάνειας, αυξάνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης.
Εάν μας ενοχλούν τα μάτια μας ή είναι κόκκινα, η χρήση τεχνητών δακρύων μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Εάν τα συμπτώματα είναι επίμονα, τότε θα πρέπει να επικοινωνήσουμε άμεσα με τον γιατρό μας.

Είναι αλήθεια ότι οι χρήστες φακών επαφής έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης από κορωνοϊό;
Ακολουθώντας τη σωστή υγιεινή, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση φακών επαφής αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης από κορωνοϊό. Ωστόσο, οι χρήστες φακών επαφής αγγίζουν τα μάτια τους πιο συχνά από τους μη χρήστες. Εάν έχουμε την τάση να αγγίζουμε ή να τρίβουμε τα μάτια μας, ίσως είναι καλύτερο να φοράμε προσωρινά τα γυαλιά μας, δεδομένου του κινδύνου μετάδοσης από το τρίψιμο, χωρίς να ακολουθούμε τη σωστή υγιεινή των χεριών. Επίσης, τα γυαλιά ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο ερεθισμού από τη φθορά των φακών επαφής και χρησιμεύουν επίσης ως φράγμα που μας αναγκάζει να μην αγγίζουμε τα μάτια μας.
Αν και δεν είναι η καλύτερη προστασία, τα γυαλιά μπορούν επίσης να χρησιμεύσουν ως ασπίδα από τα αναπνευστικά σταγονίδια. Εάν συνεχίσουμε να φοράμε φακούς επαφής, πρέπει να τηρούμε προσεκτικά την υγιεινή των φακών επαφής και να πλένουμε τα χέρια μας. Εάν εμφανίσουμε ερυθρότητα ή ερεθισμό, διακόπτουμε άμεσα τη χρήση των φακών επαφής και επικοινωνούμε με τον γιατρό μας.

Είναι αλήθεια ότι το ‘ροζ’ μάτι είναι ένα πρώιμο σημάδι μόλυνσης από κορωνοϊό;
Ναι, το ‘ροζ’ μάτι ή επιπεφυκίτιδα, έχει αναφερθεί ως πιθανό σημάδι λοίμωξης από κορωνοϊό. Είναι ακόμα αβέβαιο ποιο ποσοστό ασθενών με κορωνοϊό έχουν οφθαλμικές εκδηλώσεις και διάφορες έρευνες αναφέρουν διαφορετικούς αριθμούς.Παρόλο που μια πρόσφατη μελέτη σε διεθνές οφθαλμολογικό περιοδικό (JAMA Ophthalmology) ανέφερε ότι έως το ένα τρίτο των ασθενών που νοσηλεύτηκαν με κορωνοϊό παρουσίασαν οφθαλμικές ανωμαλίες, χρειάζονται ακόμη περισσότερες μελέτες. Φυσικά, εξακολουθούν να υφίστανται αιτίες επιπεφυκίτιδας που δεν σχετίζονται με τον κορωνοϊό.

Μπορεί ο κορωνοϊός να προκαλέσει προσωρινή ή μόνιμη βλάβη στα μάτια μας (ίσως από έλλειψη οξυγόνου);
Αν και η επιπεφυκίτιδα, η οποία είναι μια προσωρινή πάθηση, έχει συνδεθεί με τον κορωνοϊό, δεν έχει αναφερθεί ακόμη κάποια μόνιμη βλάβη στα μάτια από τον ιό. Εάν ένας ασθενής παρουσιάζει δύσπνοια, η έλλειψη οξυγόνου θα μπορούσε να οδηγήσει σε πιθανή βλάβη στους ενεργούς ιστούς, όπως το οπτικό νεύρο ή ο αμφιβληστροειδής, αλλά αυτό δεν έχει ακόμη αναφερθεί σε περιστατικά κορωνοϊού. Σε αυτήν την περίπτωση, η οφθαλμική βλάβη θα μπορούσε να προκληθεί από το μειωμένο οξυγόνο και όχι από τον ίδιο τον ιό.

Μπορεί ο κορωνοϊος να μεταδοθεί από τα δάκρυα και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας ανησυχεί;
Η μετάδοση μέσω μολυσμένου οφθαλμικού ιστού ή υγρού είναι ακόμη αμφιλεγόμενη. Ο νέος κορωνοϊός έχει ανιχνευθεί σε δείγματα δακρύων σε μικρό αριθμό περιπτώσεων. Δεδομένης της παρουσίας ιικών σωματιδίων, είναι δυνατή η μετάδοση του κορωνοϊού, αν και ο κίνδυνος είναι πιθανώς χαμηλός. Ωστόσο, η μολυσματικότητα ή η κλινική σημασία δεν είναι ακόμη γνωστή και απαιτούνται πρόσθετες μελέτες.

Τι προφυλάξεις πρέπει να πέρνουμε εάν χρησιμοποιούμε ανοσοκατασταλτικά φάρμακα;
Οι ασθενείς που είναι ανοσοκατασταλμένοι μπορεί να είναι πιο ευάλωτοι στη μόλυνση με κορωνοϊό, οπότε είναι σημαντικό να ακολουθούνται τα μέτρα φυσικής απόστασης για να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο. Πρέπει να συζητήσουμε τη πιθανότητα τροποποίησης του θεραπευτικού σχήματος με τον ιατρό μας (ειδικός ραγοειδίτιδας ή ρευματολόγος). Στις περισσότερους ασθενείς που δεν είναι άρρωστοι, ο κίνδυνος απώλειας όρασης από ανεξέλεγκτη φλεγμονή των ματιών είναι μεγαλύτερος από τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κορωνοϊού.

Question 8

New Vitrectomy Probe. New tool is faster and safer.

Accepted Answer

A new vitrectomy probe featuring novel geometry and an ultra-high cutting speed will enable vitreoretinal surgeons to perform manoeuvres with greater safety, said Stratos Gotzaridis MD at the 16th EURETINA Congress in Copenhagen, Denmark.
The ULTRAVIT® 10k (Alcon) probe has a bevelled tip and delivers 10,000 cuts per minute (cpm) via dual pneumatic drive technology in 23, 25+, and 27+ gauge series. It is used with the CONSTELLATION® Vision System (Alcon) with the CR4 premium software upgrade.
“When performing vitrectomy, we try to remove as much vitreous as possible. However, we face a dangerous situation when the cutter comes too close to the vitreous base or over an area of detached retina. By increasing the cut rate as high as possible and decreasing the aspiration rate, we can try to protect the retina. Personally, I also hold my breath, ask my assistant to cross his fingers, and ask the scrub nurse to say prayers, thinking that every little bit might help under the circumstances,” said Dr Gotzaridis, Director of the “My Retina Athens Eye Center”, Athens, Greece.
NOVEL DESIGN
“With its novel design and higher cut rate, this new vitrectomy probe allows the cutting port to get closer to the retina but protects the retina to minimise complications. Its faster cut rate reduces traction and therefore the risk of iatrogenic tears, and it reduces resistance to flow because it takes smaller size bites.
“In addition, the new probe allows for enhanced surgeon control because it has a smaller sphere of influence and it enables access to tissue planes. Based on its features, the ULTRAVIT® 10k vitrectomy probe should allow for better posterior vitreous detachment creation over the disc while also making delamination easier and enabling aspiration of blood,” said Dr Gotzaridis.
The distance between the bottom of the probe and the port opening is shorter on the new bevel tip probes compared with the same gauge flat-tipped probes, measuring just 0.009 inches for all probes in the series versus 0.016 inches to 0.021 inches on the flat-tipped counterparts. And the bevel tip design further reduces the effective port-to-retina distance.
For a 23-gauge probe, the bevelled probe provides 57% closer proximity to the retina when held at a 60° tangential angle compared with the flat-tipped probe. Using the 25+ and 27+ gauge bevel tip probes, the distance between the cutting port and retina is reduced by 50% and 44%, respectively, compared with standard flat-tipped probes.
Source

Question 9

COVID-19: Βασικές οδηγίες για τα οφθαλμολογικά περιστατικά

Accepted Answer

Τον Δεκέμβριο του 2019, ο Δρ Li Wenliang, ένας Κινέζος οφθαλμίατρος, προειδοποίησε για τον κίνδυνο εμφάνισης ενός νέου και ασυνήθιστου τύπου πνευμονίας. Στις 7 Φεβρουαρίου 2020, πέθανε από τον COVID-19. Αυτός ο 33χρονος οφθαλμίατρος, ήταν ο πρώτος γιατρός παγκοσμίως που προειδοποιήσε ότι εξαπλώθηκε μια ασυνήθιστη μορφή αναπνευστικής λοίμωξης.
Λίγες μέρες μετά την έναρξη της επιδημίας, ο Δρ Li Wendliang νοσηλεύτηκε με πυρετό και βήχα και τελικά πέθανε. Ανακηρύχθηκε εθνικός ήρωας ως αναγνώριση των ειλικρινών προσπαθειών του να γνωστοποιήσει τον ιό στον κόσμο.
Στις 31 Δεκεμβρίου, η Κίνα ανέφερε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), ένα ασυνήθιστο ξέσπασμα πνευμονίας στην Ουχάν, με άγνωστη αιτία. Μια αγορά θαλασσινών φάνηκε να είναι η κύρια πηγή της νόσου, καθώς οι περισσότεροι από τους νοσούντες ήρθαν σε επαφή με την συγκεκριμένη αγορά. Στις 7 Ιανουαρίου, ένας νέος κοροναϊός εντοπίστηκε από το Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων (CDC) της Κίνας και ονομάστηκε, Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο Κοροναϊού 2 (SARS-CoV-2), το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε COVID-19 από τον ΠΟΥ. Η προέλευση αυτού του ιού είναι ασαφής, αν και είναι δομικά παρόμοια με το Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο (SARS-CoV) και τους κοροναϊούς του αναπνευστικού συνδρόμου της Μέσης Ανατολής (MERS-CoV). Ορισμένες μελέτες ανέφεραν τις νυχτερίδες ως κύρια πηγή μόλυνσης, ενώ άλλες ανέφεραν τους παγκολίνους.

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ
Μέχρι την πρώτη εβδομάδα του Απριλίου 2020, περισσότερα από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως είχαν μολυνθεί και περισσότεροι από 75.000 είχαν χάσει τη ζωή τους από αυτόν τον μεταδοτικό ιό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η μάχη με τον COVID-19 εισήλθε σε μια κρίσιμη περίοδο, καθώς ο αριθμός των μολύνσεων ξεπέρασε τις 360.000, με σχεδόν 10.000 θανάτους.
Υπολογίστηκε ότι με βάση τις προβλέψεις της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του St. Louis, η οικονομική ύφεση λόγω της επιδημίας, θα μπορούσε να επιφέρει τεράστιες απώλειες σε θέσεις εργασίας και να οδηγήσει σε ποσοστό ανεργίας 32%. Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τις δουλειές τους, ο κόσμος βρίσκεται σε βαθιά κατάθλιψη και είναι απαραίτητο να διεξαχθούν διεπιστημονικές μελέτες σε διάφορους τομείς των ιατρικών και κοινωνικών επιστημών. Σίγουρα, αυτό ήταν μια απροσδόκητη πρόκληση για τον κόσμο και δείχνει ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι ανίκανοι να διαχειριστούν σωστά τις μεταδοτικές ασθένειες.
Ο παγκόσμιος αντίκτυπος λόγω της επιδημίας του COVID-19, θυμίζει εκείνο της ισπανικής γρίπης (1918-1920), η οποία είχε μολύνει περίπου 500 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως και προκάλεσε τους θανάτους 50 έως 100 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η επιδημία του COVID-19 εμφάνισε υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, σε αντίθεση με το ποσοστό θνησιμότητας από τη γρίπη, που ήταν μικρότερο του 1%, επομένως υπάρχει επείγουσα ανάγκη για αποτελεσματική θεραπεία. Μέχρι σήμερα, ο αριθμός των θανάτων από COVID-19 είναι υψηλότερος από τους συνολικούς καταγεγραμμένους θανάτους από SARS-CoV και MERS-CoV. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να ληφθούν προληπτικά μέτρα για την αποφυγή μελλοντικών υγειονομικών κρίσεων. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν, παρακολούθηση ανοικτών αγορών και διεξοδικός έλεγχος εργαστηρίων ιολογίας.

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Ο COVID-19 είναι ένας ιός με ένα κλωνοποιημένο, θετικό RNA γονιδίωμα. Η κύρια οδός μετάδοσης, είναι μέσω των αναπνευστικών σταγονιδίων. Ο ιός εισέρχεται στο σώμα μέσω του ενζύμου ACE2 και ο αποκλεισμός αυτού του υποδοχέα έχει προταθεί ως πιθανή στρατηγική για θεραπεία. Τα ανοσολογικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ασθενείς με COVID-19 μπορεί να έχουν σύνδρομο κυτοκίνης, γεγονός που υποδηλώνει την πιθανότητα ανοσορρυθμιστικών παραγόντων κατά της μόλυνσης. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει οριστική θεραπεία ή εμβόλιο για τον COVID-19, και τα περισσότερα από τα μέτρα βασίζονται στην πρόληψη της μετάδοσης του ιού. Η περίοδος επώασης αυτής της ιογενούς λοίμωξης είναι 2 έως 14 ημέρες, με μέσο όρο περίπου 5 ημέρες.
Τα κλινικά συμπτώματα του COVID-19 περιλαμβάνουν, πυρετό, ξηρό ή παραγωγικό βήχα, κόπωση, δύσπνοια, μυαλγία, ζάλη, σύγχυση, κεφαλαλγία, πονόλαιμο, ανορεξία, αιμόπτυση, ρινόρροια, πόνο στο στήθος, διάρροια, ναυτία, έμετο και ανοσμία. Είναι αξιοσημείωτο ότι το ποσοστό θνησιμότητας που σχετίζεται με τον COVID-19 είναι σημαντικά υψηλότερο σε σύγκριση με την εποχική γρίπη και μπορεί να επιδεινωθεί στους ηλικιωμένους και σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα. Επίσης, το ποσοστό θνησιμότητας είναι υψηλότερο σε κλειστές δομές χωρίς μονάδες εντατικής θεραπείας. Σε σύγκριση με τα χαρακτηριστικά των ασθενών με H1N1, οι ασθενείς με COVID-19 είναι πιο πιθανό να έχουν μη παραγωγικό βήχα σε συνδυασμό με άλλα συμπτώματα, όπως κόπωση, γαστρεντερικά συμπτώματα. Επίσης δεδομένου ότι οι ασθενείς με COVID-19 χρειάζονται μηχανική υποστήριξη με αναπνευστήρα για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, αυτό θα περιορίσει έμμεσα την διαθεσιμότητα τους και θα απαιτήσει μια επιπλέον προμήθεια που είναι θα είναι απροσδόκητα μεγαλύτερη από αυτήν που είχαμε έως σήμερα.
Με τον αυξανόμενο αριθμό κρουσμάτων και εισαγωγών στις μονάδες εντατικής θεραπείας που παρατηρείται σήμερα, το ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό πρώτης γραμμής, διατρέχει μεγαλύτερο κίνδυνο στο να μολυνθεί.

COVID-19 ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ
Η κοντινή απόσταση μεταξύ του ασθενούς και του οφθαλμίατρου αποτελεί παράγοντα κινδύνου για μετάδοση COVID-19. Το CDC συνιστά κοινωνικές αποστάσεις, όπου οι άνθρωποι πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 2 μέτρα για να αποφύγουν τη μετάδοση του ιού. Οποιαδήποτε επαφή μεγαλύτερη από λίγα λεπτά έκθεσης θεωρείται παρατεταμένη. Ωστόσο, κατά την οφθαλμoλογική εξέταση, η απόσταση μεταξύ του ασθενούς και του οφθαλμολόγου είναι τόσο κοντά, στα 20 εκατοστά στις περισσότερες περιπτώσεις, και ο χρόνος που απαιτείται για μια πλήρη αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης της λήψης ιστορικού, του ελέγχου της οπτικής οξύτητας, της μέτρησης της ενδοφθάλμιας πίεσης, της αναμονής για τη διαστολή της κόρης κ.λπ., είναι περισσότερο από μισή ώρα. Στην οφθαλμολογική εξέταση, η επαφή με τον ασθενή είναι αναπόφευκτη.
Όπως αναφέρεται στην εισαγωγή, η πρώτη αναφορά προήλθε από έναν οφθαλμίατρο που ανέφερε έναν ασθενή με COVID-19 και πέθανε και ο ίδιος από COVID-19. Μελέτες σχετικά με άλλους κορωναϊούς έχουν δείξει ότι είναι πιθανό να μεταδοθούν από τα δάκρυα. Παρόλο που ο κίνδυνος μπορεί να είναι αρκετά μικρός, μελέτες έχουν δείξει ότι τα δάκρυα αποτελούν μολυσματική οφθαλμική έκκριση. Σε μια πρόσφατη μελέτη, ερευνητές μελέτησαν τα δάκρυα και τις εκκρίσεις του επιπεφυκότα, 30 ασθενών με πνευμονία και διαπίστωσαν ότι τρεις ασθενείς με επιπεφυκίτιδα ήταν θετικοί στον COVID-19. Αυτό υποδηλώνει ότι ο ιός μπορεί να μολύνει τον επιπεφυκότα και να προκαλέσει επιπεφυκίτιδα. Σε μια άλλη μελέτη, οι ερευνητές ανέφεραν τη μόλυνση του επιπεφυκότα σε 9 από τους 1099 ασθενείς με COVID-19. Σε μια μελέτη από τη Σιγκαπούρη, συλλέχθηκαν 64 δείγματα δακρύων από 17 ασθενείς με COVID-19 μεταξύ των ημερών 3 έως 20 από την έναρξη του πρώτου συμπτώματος, αλλά η καλλιέργεια έδειξε αρνητικό αποτέλεσμα. Οι ερευνητές, επομένως, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος μετάδοσης μέσω των δακρύων είναι χαμηλός. Αν και αυτή ήταν η πρώτη έκθεση που αξιολόγησε τη δυνατότητα μετάδοσης COVID-19 μέσω δακρύων, είχε κάποιους περιορισμούς, όπως ο μικρός αριθμός δειγμάτων. Παρόλο που οι μελέτες έχουν δείξει χαμηλή πιθανότητα μετάδοσης του COVID-19, παραμένει ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού, λόγω της μακράς παραμονής του ασθενούς στην οφθαλμολογική κλινική, της μικρής απόστασης μεταξύ του οφθαλμίατρου και του ασθενούς και της πιθανής μετάδοσης μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων.
Σε μια μελέτη που περιελάμβανε 38 ασθενείς με COVID-19, 12 ασθενείς είχαν έντονα οφθαλμολογικά συμπτώματα, όπως επιπεφυκίτιδα, επίφορα ή χήμωση, τα οποία εμφανίστηκαν σε ασθενείς με πιο σοβαρά συστημικά προβλήματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν χαμηλό ποσοστό εκδήλωσης επιπεφυκίτιδας, ως πρώτο σύμπτωμα, μόλις ένας στους δώδεκα.
Έρευνες σε αιλουροειδή και ποντίκια έχουν δείξει ότι οι κοροναϊοί μπορούν να επηρεάσουν τα μάτια. Οι κοροναϊοί είναι γενικά γνωστό ότι προκαλούν πολλές οφθαλμικές λοιμώξεις σε ζώα. Κλινικά ευρήματα όπως επιπεφυκίτιδα, πρόσθια ραγοειδίτιδα και οπτική νευρίτιδα έχουν διαγνωσθεί σε ζωικά μοντέλα. Μελέτες δείχνουν ότι ο COVID-19 μεταδίδεται από ασυμπτωματικά άτομα, καθιστώντας δύσκολο τον έλεγχο. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι οι ανεπαρκείς μέθοδοι διάγνωσης σε πολλές γεωγραφικές περιοχές μπορεί να οδηγήσουν σε υποδιάγνωση, ειδικά σε ασθενείς με λιγότερο σοβαρή ασθένεια.
Επιπλέον, ένας ιατρός που επισκέφτηκε την Ουχάν φορούσε μάσκα τύπου N95, αλλά χωρίς να προστατεύει τα μάτια του, ανέφερε ότι μπορεί να εμφανιστεί ερυθρότητα των ματιών ακόμη και πριν από τα αναπνευστικά συμπτώματα.

ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
Τοπικές και διεθνείς Οφθαλμολογικές Εταιρείες έχουν δημοσιεύσει συστάσεις στον ιστότοπο του Διεθνούς Συμβουλίου Οφθαλμολογίας, δημιουργώντας και εφαρμόζοντας τεκμηριωμένες κλινικές οδηγίες, για την αξιολόγηση, την έρευνα και την διαχείριση ασθενών υψηλού κινδύνου στην Οφθαλμολογική Κλινική.
Υπάρχει ένα παράδειγμα ολοκληρωμένων συστάσεων από την Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας (AAO) και μια καλά σχεδιασμένη μελέτη από το Χονγκ Κονγκ.
Σήμερα, γράφεται ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία των μολυσματικών ασθενειών, και μια διεπιστημονική προσέγγιση θα πρέπει να επικεντρώνεται στις διαφορετικές πτυχές αυτής της δύσκολης υγειονομικής κρίσης.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
1. ΑΝΩΤΕΡΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ
Τα προληπτικά προστατευτικά μέτρα για τους ασθενείς και το προσωπικό της κλινικής πρέπει να ξεκινούν έξω από την κλινική. Πρέπει να ακολουθείται ένα πρωτόκολλο διαλογής των ασθενών, το οποίο να περιλαμβάνει ένα συνοπτικό αλλά περιεκτικό ερωτηματολόγιο για τη διερεύνηση των συμπτωμάτων του COVID-19 συμπεριλαμβανομένου πυρετού, ξηρού ή παραγωγικού βήχα, κόπωσης, δύσπνοιας, μυαλγίας, ζάλης, σύγχυσης, κεφαλαλγίας, πονόλαιμου, ανορεξίας , αιμόπτυσης, ρινόρροιας, πόνος στο στήθος, διάρροια, ναυτία και έμετο, ανοσμία, παρουσία επιπεφυκίτιδας, πρόσφατου ταξιδιού και επαφής με ήδη διαγνωσμένο κρούσμα, το οποίο θα πρέπει να συμπληρώνεται τηλεφωνικά, πριν τον προγραμματισμό του ραντεβού του ασθενούς. Οι ασθενείς θα πρέπει να ερωτούνται για πρόσφατο θετικό, αρνητικό ή εάν αναμένουν τα αποτελέσματα τεστ για COVID-19, το οποίο πραγματοποίησαν οι ίδιοι ή άτομα από το στενό τους οικογενειακό περιβάλλον. Επίσης πρέπει να αναφέρεται το κύριο οφθαλμολογικό πρόβλημα, ώστε να αξιολογείται η σοβαρότητα του, πριν τον προγραμματισμό του ραντεβού.
Το προαναφερθέν πρωτόκολλο ελπίζουμε ότι θα μειώσει τις περιττές προσωπικές επισκέψεις και θα επιτρέψει τη διαλογή των ασθενών σε ομάδες με βάση χαμηλό ή υψηλό κίνδυνο εκδήλωσης COVID-19 και χαμηλή ή υψηλή οπτική οξύτητα. Οι ασθενείς με χαμηλή οπτική οξύτητα μπορεί να είναι κατάλληλοι είτε για παραπομπή σε μεταγενέστερη ημερομηνία ραντεβού είτε για υπηρεσίες τηλε-οφθαλμολογίας. Η αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα της τηλε-οφθαλμολογίας στις αγροτικές περιοχές δείχνει την πιθανότητα προέκτασης αυτής της τεχνικής και σε άλλες περιοχές. Ωστόσο, τα στοιχεία για τη χρήση της ηλεκτρονικής οφθαλμολογίας στους ηλικιωμένους είναι λιγοστά και μπορεί να είναι περαιτέρω περιορισμένα για ασθενείς με προβλήματα όρασης. Εάν υπάρχει πρόσβαση στα στοιχεία επικοινωνίας των ασθενών, θα πρέπει να ειδοποιηθούν ότι η μη επείγουσα χειρουργική επέμβαση ή η επίσκεψή τους θα αναβληθεί.
2. ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας είναι σημαντικός, αλλά μόνο εν μέρη προστατεύει το προσωπικό και τους ασθενείς από πιθανή μόλυνση. Όλο το κλινικό προσωπικό, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού ασφαλείας, θα πρέπει να φοράει εξοπλισμό ατομικής προστασίας σύμφωνα με τις οδηγίες, τη διαθεσιμότητα και τη συμπτωματολογία του ασθενούς που υποβάλλεται σε θεραπεία. Τουλάχιστον, όλο το προσωπικό πρέπει να είναι εξοπλισμένο με μάσκα τύπου N95 και γάντια. Το προσωπικό που εξετάζει τους ασθενείς σε πολύ κοντινή απόσταση, όπως στη σχισμοειδή λυχνία , ή επεμβαίνει στο μάτι, θα πρέπει να χρησιμοποιεί οφθαλμική προστασία, γάντια και ο εξεταστής θα πρέπει να αγγίζει τα μάτια των ασθενών χρησιμοποιώντας βαμβακοφόρο στυλεό μιας χρήσης. Οι ασθενείς υψηλού κινδύνου πρέπει επίσης να είναι εξοπλισμένοι με παρόμοιο εξοπλισμό ατομικής προστασίας για τη μείωση των πιθανοτήτων εξάπλωσης του ιού μέσω σταγονιδίων ή επαφής.
Ο εξοπλισμός ατομικής προστασίας είναι απαραίτητος για τη μείωση του κινδύνου έκθεσης στον ιό και περιλαμβάνει γάντια, γυαλιά, ασπίδες προσώπου, ρόμπα αντοχής στο νερό και αναπνευστικό προστατευτικό εξοπλισμό. Το ιατρικό προσωπικό στην οφθαλμολογική κλινική, το θάλαμο και το χειρουργείο πρέπει να έχει πλήρη ασφαλιστική κάλυψη.
Είναι σαφές ότι πρέπει να αποφεύγεται η επαναχρησιμοποίηση μάσκας, καθώς ενδέχεται να τίθενται σε κίνδυνο οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας.
Ορισμένες οδηγίες, σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου, τονίζουν τη χρήση διπλών γαντιών. Η προστασία της υγείας των εργαζομένων στον τομέα της υγείας αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα. Ακριβώς όπως και σε ένα αεροπλάνο, όπου συνιστάται να εφαρμόζει πρώτα ο ίδιος τη μάσκα οξυγόνου, προτού βοηθήσει τους άλλους. Επομένως, οι εργαζόμενοι στην υγειονομική περίθαλψη πρέπει να είναι υγιείς για να μπορέσουν να συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους, στους ασθενείς τους. Ως εκ τούτου, είναι υψίστης σημασίας η διατήρηση της υγείας του ιατρικού προσωπικού και η παροχή προστατευτικού εξοπλισμού.
3. ΡΟΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι μετά τον αρχικό έλεγχο στην εισόδου του ιατρείου και πριν από την είσοδο στο χώρο αναμονής και γενικά σε όλους τους χώρους όπου υπάρχει αίθουσα αναμονής, όλοι πρέπει υποχρεωτικά να φοράνε μάσκα.
Πρέπει να αναπτυχθούν συγκεκριμένες διαδικασίες για την κατηγοριοποίηση των ασθενών σύμφωνα με τις κλινικές απαιτήσεις τους και τον κίνδυνο εξάπλωσης του COVID-19. Όλοι οι ασθενείς πρέπει να διατηρούν την απόσταση των δύο μέτρων και δεν πρέπει να επιτρέπεται να συνωστίζονται σε αίθουσες αναμονής ή σε άλλους κοινόχρηστους χώρους. Μειώστε τον αριθμό των θέσεων στην αίθουσα αναμονής, διατηρείτε πάντα μερικές κενές εξεταστικές αίθουσες, ώστε οι ηλικιωμένοι και οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς να μπορούν να οδηγούνται απευθείας από την υποδοχή, παρακάμπτοντας την αίθουσα αναμονής. Η αίθουσα αναμονής πρέπει να προορίζεται μόνο για ασθενείς χαμηλού κινδύνου. Αφήστε 6 μέτρα απόσταση μεταξύ των διαγνωστικών μηχανημάτων και των οθονών υπολογιστή. Η θερμοκρασία του σώματος του προσωπικού και ο έλεγχος για συμπτώματα που σχετίζονται με λοίμωξη πρέπει να αξιολογούνται καθημερινά.Στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του ιατρείου, οι ασθενείς θα πρέπει να μεταφέρονται απευθείας στις εξεταστικές αίθουσες οι οποίες πρέπει να απολυμαίνονται σωστά μεταξύ των ασθενών. Οι ασθενείς υψηλού κινδύνου θα πρέπει να εισέρχονται σε χειρουργείο με αερισμό αρνητικής πίεσης. Οι μονοφθάλμιοι ασθενείς πρέπει να θεωρούνται ειδικές περιπτώσεις.
Ασθενείς με αρχή καταρράκτη και αυτοί που χρειάζονται διαθλαστική επέμβαση θα μπορούσαν να προγραμματιστούν αργότερα. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπως η ενδοφθαλμίτιδα, πρέπει να υπάρξει άμεση αντιμετώπιση.
4. ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Ο ιατρικός εξοπλισμός που απαιτεί χρήση σε κοντινή απόσταση, όπως η σχισμοειδής λυχνία, πρέπει να προσαρμόζεται κατάλληλα. Έχει προταθεί η τοποθέτηση πλαστικών ασπίδων αναπνοής μεταξύ του εξεταστή και του ασθενούς. Αν και δεν υπάρχουν τυπικές συστάσεις, συνιστάται η χρήση ασπίδας αναπνοής με σχισμή για τη μείωση της μετάδοσης των σταγονιδίων. Με βάση αυτή τη πολύ δύσκολη υγειονομική συγκυρία, λόγω της πανδημίας από COVID-19, ίσως στο μέλλον αναπτυχθεί η εξ αποστάσεως εξέταση μέσω της σχισμοειδούς λυχνίας, όπου ο εξεταστής θα βρίσκεται σε άλλο χώρο από τον εξεταζόμενο. Αυτό τονίζει τον επείγοντα χαρακτήρα της εξέλιξης της ρομποτικής και της τηλε-ιατρικής στην οφθαλμολογία.
Οι επιφάνειες των κινητών τηλεφώνων, των πληκτρολογίων και οι μάσκες προσώπου, οι οποίες χρησιμοποιούνται συχνά, συγκαταλέγονται στις επικίνδυνες εστίες μόλυνσης.
Είναι πολύ σημαντικό το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό πριν μπείτε στην εξεταστική αίθουσα. Συνιστάται η εκπαίδευση των ασθενών στο σωστό τρόπο πλυσίματος των χεριών. Ο κατάλληλος αερισμός πρέπει να είναι διαθέσιμος στο ιατρείο. Όλος ο εξοπλισμός πρέπει να απολυμαίνεται μεταξύ των ασθενών από το προσωπικό. Τα διαγνωστικά μηχανήματα υπόκεινται επίσης σε παραμέτρους απόστασης 2 μέτρων.
Ο κοροναϊός COVID-19 μπορεί να παραμείνει έως και 6 ημέρες σε ορισμένες επιφάνειες με βάση κάποια στοιχεία. Είναι πολύ σημαντικό να καθαρίζετε το πάτωμα, τις συσκευές και τις περιοχές με τις οποίες έρχεται σε επαφή ο ασθενής (όπως οι λαβές και το υποσάγονο της σχισμοειδούς λυχνίας). Μετά από κάθε εξέταση, ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται, ειδικά το σημείο επαφής του ασθενούς, πρέπει να απολυμανθεί από το προσωπικό. Κάθε ιατρείο πρέπει να έχει μια προσιτή, αποτελεσματική και χαμηλού κόστους μέθοδο καθαρισμού επιφανειών και εξοπλισμού βάσει πρωτοκόλλων. Ένα άτομο πρέπει να παρακολουθεί τακτικά την εφαρμογή αυτών των πρωτοκόλλων, ενεργώντας ως υπεύθυνος ποιοτικού ελέγχου COVID-19.
Τα γάντια πρέπει να αλλάζονται μετά από κάθε εξέταση. Μην ανταλλάσσετε μετρητά στο γραφείο. Το αρχείο και η απόδειξη του ασθενούς δεν πρέπει να του δοθούν και η διαδικασία πρέπει να πραγματοποιείται ηλεκτρονικά.
Τα εξεταστήρια πρέπει να διαθέτουν κατάλληλο εξαερισμό. Θα πρέπει να υπάρχει περιορισμός των συνομιλιών εντός της αίθουσας αναμονής και κατά τη διάρκεια της εξέτασης.
5. ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
Συνιστάται γενικά να μην κάνετε επεμβάσεις στο ιατρείο, ειδικά σε ασθενείς με υποκείμενα νοσήματα, και αντ’ αυτού να τους παραπέμπετε σε εξειδικευμένες κλινικές περίθαλψης . Στην παρούσα υγειονομική κρίση, συνιστάται η αναβολή των τακτικών εξετάσεων καθώς και των τακτικών χειρουργικών επεμβάσεων.
Οι ασθενείς πρέπει να συμπληρώνουν ένα έντυπο συγκατάθεσης COVID-19 πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Εάν ο ασθενής χρειάζεται χειρουργική επέμβαση, συνιστάται αρνητικό τεστ για COVID-19 πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Στο χειρουργείο, οι επεμβάσεις πρέπει να εκτελούνται εξ αποστάσεως και ταχέως. Ωστόσο, η ακρίβεια δεν πρέπει να θυσιάζεται. Συνιστάται να μην κάνετε γενική αναισθησία. Τόσο στο ιατρείο όσο και στο χειρουργείο, η υγεία του υγειονομικού προσωπικού είναι πολύ σημαντική και θα πρέπει να διαφυλάσσεται σχολαστικά. Η θερμοκρασία του σώματος τους πρέπει να ελέγχεται τακτικά και να συμπληρώνεται λίστα ελέγχου συμπτωμάτων σε τακτά χρονικά διαστήματα.
6. ΑΛΛΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
Πολλοί ασθενείς χρησιμοποιούν φακούς επαφής και δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς αυτούς. Πιστεύουμε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στην αυστηρή υγιεινή των φακών επαφής, αλλά η χρήση αυτών πρέπει να είναι προαιρετική, εκτός εάν κάποιος έχει ιογενή επιπεφυκίτιδα ή οφθαλμική εκδήλωση του COVID-19, όπου εκεί η χρήση τους είναι απαγορευτική.
Τέλος, η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική με την καταπολέμηση του ιού. Η επιδημία άγχους αυξάνεται πολύ περισσότερο από την ίδια την επιδημία του COVID-19. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι άνθρωποι είναι φυσικά ανήσυχοι για αυτήν την κατάσταση.

Question 10

Νεότερες Επιστημονικές Εξελίξεις στην Οφθαλμολογία 2019: Carlevale IOL: Η απόλυτη σκληρική στήριξη ενδοφακού!

Accepted Answer

Από τη συμμετοχή του κ. Γκοτζαρίδη στο Πανελλήνιο Συνέδριο του Ελληνικού Κολεγίου Οφθαλμολογίας &#8216;Νεότερες Επιστημονικές Εξελίξεις στην Οφθαλμολογία&#8217;, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 13-14/12/2019.
Ο κ. Γκοτζαρίδης παρουσίασε, την προσωπική του εμπειρία στη χρήση ενός νέου φακού σκληρικής στήριξης, του Carlevale!
Το συνέδριο τίμησε με την παρουσία του, μετά από πρόσκληση του κ. Γκοτζαρίδη, ο σχεδιαστής του ενδοφακού, Χειρουργός &#8211; Οφθαλμίατρος κ. Carlo Carlevale, ο οποίος απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό προς τους συνέδρους!

[embedded content]

Question 11

Αντιπαραθέσεις στην Οφθαλμολογία 2019: Carlevale IOL: Η απόλυτη σκληρική στήριξη ενφοφακού!

Accepted Answer

Από τη συμμετοχή του κ. Γκοτζαρίδη στην Επιστημονική Διημερίδα &#8216;Αντιπαραθέσεις στην Οφθαλμολογία&#8217;, η οποία διοργανώθηκε στις 15-16/11/2019, στη Θεσσαλονίκη.
Ο κ. Γκοτζαρίδης παρουσίασε, την προσωπική του εμπειρία στη χρήση ενός νέου φακού σκληρικής στήριξης, του Carlevale!

[embedded content]

Question 12

Από τη συμμετοχή του κ. Ε. Γκοτζαρίδη στο 14ο Πανελλήνιο Συνέδριο Υαλοειδούς - Αμφιβληστροειδούς

Accepted Answer

Ο κ. Γκοτζαρίδης παρουσιάζει δυο ενδιαφέροντα και συνάμα δύσκολα περιστατικά.
Αθήνα Ιανουάριος 2019, Retinaws Course,“Tough VMT”.

[embedded content]        
Αθήνα Ιανουάριος 2019, Retinaws Course, “Macular graft Transplantation”.

[embedded content]

Question 13

Χειρουργικές προσεγγίσεις για τη διαχείριση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας

Accepted Answer

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (diabetic retinopathy) είναι η πιο σοβαρή από τις διαβητικές οφθαλμικές παθήσεις. Προκαλεί σοβαρές βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με θρεπτικά συστατικά τον αμφιβληστροειδή.
Οι βλάβες αυτές, έχουν σαν αποτέλεσμα αιμορραγίες, νέκρωση ιστού και δημιουργία νεοαγγείων. Ο νεανικός διαβήτης στην εποχή μας είναι αρκετά διαδεδομένος. Έχει πολύ μεγάλη σημασία οι διαβητικοί να ελέγχουν τακτικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους.
Υαλοειδεκτομή
Η Υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή) είναι μία χειρουργική επέμβαση που γίνεται για τη θεραπεία παθήσεων του αμφιβληστροειδούς, της ωχράς κηλίδας και του υαλοειδούς. Κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής, αφαιρείται το υαλοειδές και αντικαθίσταται με υγρό που παράγεται μετεγχειρητικά από τον ίδιο τον οφθαλμό. Με την υαλοειδεκτομή επαναφέρουμε την φυσιολογική ανατομία του αμφιβληστροειδή και αντιμετωπίζουμε προϋπάρχουσες βλάβες. Επίσης βελτιώνουμε την όραση των ασθενών, αφού αφαιρούμε το αίμα και τις θολερότητες του υαλοειδούς που παρεμποδίζουν την εστίαση του φωτός στον αμφιβληστροειδή.
Στο άρθρο που ακολουθεί, μπορούμε να δούμε χειρουργικές προσεγγίσεις, που αφορούν τη διαχείριση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
Σημαντικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν με τον σωστό προεγχειρητικό σχεδιασμό.
Ο ρόλος της υαλοειδεκτομής στη διαχείριση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι πολύπλοκος και μπορεί να περιλαμβάνει πολλούς από τους ακόλουθους στόχους: αφαίρεση της σημαντικής θολερότητας του υαλοειδούς, απελευθέρωση της πρόσθια ή οπίσθιας έλξης, απομάκρυνση των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων και χρήση ενδο-lazer φωτοπηξίας. Σε αυτό το άρθρο,αναφέρονται μερικές σημαντικές πληροφορίες που πρέπει να λαμβάνοται υπόψη, όταν προγραμματίζεται τη χειρουργική αντιμετώπιση ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.
ΠΟΤΕ ΕΝΔΥΚΝΕΙΤΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ;
Η διαχείριση και η θεραπεία της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι συχνά μία δύσκολη πρόκληση. Η τεχνικές, η τεχνολογία και η επιστήμη της χειρουργικής υαλοειδούς &#8211; αμφιβληστροειδούς όμως προχωρούν συνεχώς, χάρη στη βελτίωση των χειρουργικών εργαλείων, της απεικόνισης και των εκλεπτυσμένων τεχνικών. Όπως πάντα, ο προσεκτικός προεγχειρητικός σχεδιασμός είναι το κλειδί για την επιτυχή χειρουργική επέμβαση.
Αιμορραγία υαλοειδούς με θολερότητα
Η αιμορραγία του υαλοειδούς είναι η πιο συνηθισμένη επιπλοκή της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και η χειρουργική επέμβαση είναι ενδεδειγμένη για ασθενείς με μειωμένη οπτική οξύτητα λόγω αιμορραγίας του υαλοειδούς με θολερότητα. Το 1985, οι ερευνητές της Ομάδας Μελέτης της Διαβητικής Αμφιβληστροειδοπάθειας (DRVS) διαχώρισαν τυχαία ασθενείς με νέα σοβαρή αιμορραγία υαλοειδούς (οπτική οξύτητα 1/40 ή χειρότερη), σε πρώιμη (<6 μηνών) ή καθηστερημένη (> 12 μήνες) υαλοειδεκτομή. Προσδιόρισαν ότι η πρώιμη υαλοειδεκτομή ήταν ιδιαίτερα επωφελής για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1. Από τότε, έχουν αναπτυχθεί πρακτικά πρότυπα, με τους περισσότερους χειρουργούς να προτιμούν να παρεμβαίνουν νωρίτερα από 6 μήνες σε οποιονδήποτε ασθενή με σοβαρή αιμορραγία υαλοειδούς με θολερότητα. Στην εποχή των πολύ λεπτών εργαλίων 25 / 27 Gauge της υαλοειδεκτομής όπου ο χειρουργικός τραυματισμός είναι ακόμη μικρότερος, ο χρόνος αναμονής απορρόφησης της αιμορραγίας περιορίζεται σε ένα με δύο μήνες, εάν δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη βελτίωσης της όρασης.
Στην πρακτική μας άσκηση, παρακολουθούμε συνήθως μια νέα αιμορραγία υαλοειδούς για τουλάχιστον 2 μήνες, στη συνέχεια προγραμματίζουμε υαλοειδεκτομή εάν δεν υπάρχουν σημάδια σημαντικής εκκαθάρισης. Αποφασίζουμε να προχωρήσουμε σε πρώιμη παρέμβαση, σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη μείωση οράσεως, νεοαγγείωση ίριδας, ανεπαρκή προηγουμένη ολική φωτοπηξία αμφιβληστροειδούς, ή με ορισμένους ανατομικούς παράγοντες που ευνοούν τη χειρουργική επέμβαση (π.χ. πυκνή αιμορραγία ή συνυπάρχουσα ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς που απειλεί την ωχρά κηλίδα). Η B-scan υπερηχογραφία θα πρέπει να πραγματοποιείται προ-εγχειρητικά για να εκτιμηθεί η έκταση του διαχωρισμού του υαλοειδούς και να αναζητηθούν οι περιοχές της υαλοειδικής έλξης.
Σε περίπτωση υποτροπιάζουσας αιμορραγίας υαλοειδούς που σχετίζεται με παρατεταμένη απώλεια όρασης, μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση χωρίς να έχει προηγηθεί η ίδια περίοδο παρακολούθησης. Οι υποτροπιάζουσες αιμορραγίες υαλοειδούς μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και σε ασθενείς με ελεγχόμενη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και η εξέταση της φλουραγγειογραφίας μπορεί να είναι χρήσιμη στην εκτίμηση του βαθμού της ασθένειας και της ανάγκης για επιπλέον φωτοπηξία του αμφιβληστροειδούς.
Η προτίμηση του ασθενούς για πρώιμη οπτική αποκατάσταση ή για αναβολή της χειρουργικής επέμβασης θα πρέπει επίσης να επηρεάσει τη τελική απόφαση για χειρουργείο. Εάν η συστηματική διαβητική πάθηση εκ μέρους του ασθενούς είναι ανεπαρκώς ελεγχόμενη, μπορούμε να επιλέξουμε να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση της υγείας του με φαρμακευτική αγωγή προτού συστήσουμε χειρουργική επέμβαση.
Επιπλοκές λόγω έλξης
Ένα άλλο κρίσιμο εύρημα από την Ομάδα Μελέτης της Διαβητικής Αμφιβληστροειδοπάθειας(DRVS) ήταν η αναγνώριση μιας τάσης που ευνοεί την πρώιμη χειρουργική παρέμβαση καθώς η σοβαρότητα της νεοαγγείωσης αυξάνεται, ιδιαίτερα στις υποομάδες των οφθαλμών με σοβαρή και πολύ σοβαρή παρουσία πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων. Αυτό έχει νόημα εμπειρικά, καθώς οι πιο ώριμες νεοαγγειακές μεμβράνες συμβάλλουν συχνά στην ανάπτυξη επιπλοκών λόγω έλξης.
Τα πολλαπλά ινοαγγεικά στοιχεία μπορεί να συνυπάρχουν με ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς ή με σχίση του αμφιβληστροειδούς. Μία ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που εμπλέκει ή απειλεί την ωχρά κηλίδα δικαιολογεί την έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, ενώ μια περιφερική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που δεν απειλεί την ωχρά κηλίδα μπορεί με ασφάλεια να είναι υπό παρακολούθηση. Συνδυασμένες ελκτικές και ρηγματογενείς αποκολλήσεις, πρέπει να υποβληθούν σε άμεση χειρουργική επέμβαση, ακόμη και αν δεν εμπλέκουν την ωχρά κηλίδα, λόγω του κινδύνου ταχείας επιδείνωσης.
Η υαλοειδεκτομή μπορεί επίσης να ενδείκνυται για άλλες επιπλοκές λόγω έλξης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης της υαλοειδοωχρικής έλξης και της οπής της ωχράς κηλίδας ολικού πάχους. Οι επιαμφιβληστροειδικές μεμβράνες (ERM) συναντώνται συνήθως σε ασθενείς με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και έλξη στην ωχρά που μπορεί να οδηγήσει σε μεταμορφοψία ή μπορεί να επιδεινώσει το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας, προκαλώντας μείωση της οπτικής οξύτητας. Η ταυτόχρονη αφαίρεση της έσω αφοριστικής μεμβράνης μπορεί να εξεταστεί σε ορισμένες περιπτώσεις για τον περιορισμό της εκτεταμένης έλξης που σχετίζεται με το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας ή την υπερκείμενη επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη.
ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΠΙΤΥΧΙΜΕΝΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ: ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ
Ο σχεδιασμός και η προετοιμασία για τη χειρουργική επέμβαση ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, περιλαμβάνει την αξιολόγηση της γενικής υγείας του ασθενούς, την παροχή συμβουλών και τη λήψη συγκατάθεσης για τη χειρουργική επέμβαση, καθώς και τη ρύθμιση της θεραπείας με φάρμακα. Πριν ξεκινήσουμε τη χειρουργική επέμβαση, είναι επίσης σημαντικό να σκεφτούμε τα εργαλεία και τις τεχνικές που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων της χειρουργικής επέμβασης ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και να διασφαλίσουμε ότι η ομάδα στην χειρουργική αίθουσα είναι έτοιμη να μας παράσχει τον εξοπλισμό που χρειάζεται.
Συστημική κατάσταση των ασθενών
Ο διαβήτης είναι μια συστηματική αγγειακή ασθένεια που σχετίζεται με πολλές επιπλοκές στον οργανισμό μας, συμπεριλαμβανομένου του εμφράγματος του μυοκαρδίου και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η εκτιμώμενη 5ετής επιβίωση των ασθενών που υποβάλλονται σε διαβητική υαλοειδεκτομή είναι 68%. Για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα εμφάνισης αρτηριακών θρομβοεμβολικών επεισοδίων κατά τη διάρκεια της περι &#8211; εγχειρητικής περιόδου, πρέπει να βελτιωθεί ο γλυκαιμικός δείκτης, η αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα χοληστερόλης πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Η προεγχειρητική αξιολόγηση από έναν αναισθησιολόγο θα πρέπει να πραγματοποιείται αρκετές ημέρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Πολλοί ασθενείς με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια έχουν σημαντικές καρδιαγγειακές παθήσεις και θα πρέπει να παραμείνουν υπό αγωγή με αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Για αυτούς τους ασθενείς, μπορεί να χορηγηθεί περιβολβικά ή υπό την τενόνιο αγωγή για να μετριαστεί ο κίνδυνος αιμορραγίας του αμφιβληστροειδούς. Ο κίνδυνος της ενδοεγχειρητικής ή μετεγχειρητικής αιμορραγίας του υαλοειδούς δεν αυξάνεται σημαντικά με τη συνέχιση των αντιπηκτικών και των αντιαιμοπεταλιακών παραγόντων κατά τη διάρκεια της περι-εγχειρητικής περιόδου.
Προσδοκίες των ασθενών
Είναι δύσκολο να προβλεφθεί η βελτίωση της οπτικής οξύτητας του ασθενούς πριν από τη χειρουργική επέμβαση, ειδικά όταν η απεικόνιση του βυθού περιορίζεται από την αδιαφάνεια των μέσων. Προεγχειρητικά, τα ανατομικά τμήματα μέσω της οπτικής τομογραφίας συνοχής (OCT), όπως η έσω αφοριστική μεμβράνη και η ακεραιότητα της ελλειψοειδούς ζώνης, μπορούν να βοηθήσουν στην πρόγνωση της μετεγχειρητικής οπτικής οξύτητας. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες όπως η ισχαιμική οπτική νευροπάθεια, το γλαύκωμα και η ισχαιμική ωχροπάθεια μπορεί να περιορίσουν την βελτίωση της οπτικής οξύτητας. Η ενημέρωση του ασθενούς σχετικά με την πολυπλοκότητα και τη μη προβλεψιμότητα του διαβητικού χειρουργείου είναι σημαντική για τον καθορισμό ρεαλιστικών προσδοκιών.
Θεραπεία με φάρμακα
Η χορήγηση ενός φαρμακευτικού παράγοντα μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Αυτή η στρατηγική μπορεί να επιδιωχθεί προεγχειρητικά προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ενδοεγχειρητικής αιμορραγίας και να μεταβληθούν τα ανατομικά επίπεδα που συναντώνται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.
Αντι-αγγειογεννετικοίπαράγονες
Η προεγχειρητική ένεσηAVASTIN (bevacizumab) 2 έως7 ημέρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση έχει προκαλέσει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα. Ωστόσο, το λεγόμενο «φαινόμενοκρίσης», με το οποίο τα πολλαπλά ινοαγγειακά στοιχεία διαλύονται ταχέως ως απάντηση στη θεραπεία με αντι-αγγειογεννετικούς παράγοντες, μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της ελκτικής αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς. Οι αντι-αγγειογεννετικοίπαράγοντες μπορούν επίσης να οδηγήσουν στην ανάπτυξη πυκνότερων ινωτικών συμφύσεων μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων, καθιστώντας πιο δύσκολο το διαχωρισμό των ιστών. Παρόμοιες επιδράσεις παρατηρούνται με τους αντι-αγγειογεννετικούς παράγοντες LUCENTIS (ranibizumab) και EYLEA (aflibercept).
Στην πρακτική μας άσκηση, αποφεύγουμε γενικά τη χρήση αυτών των παραγόντων πριν από τη χειρουργική επέμβαση, καθώς μερικοί ασθενείς μπορεί στη συνέχεια να ακυρώσουν τη χειρουργική επέμβαση λόγω έλλειψη θέλησης για να κάνουν τις ενέσεις τους, επιδεινώνοντας τη συστημική ασθένεια τους ή καθυστερώντας την αποδέσμευση τους από τον γιατρό. Το MACUGEN (pegaptanib) είναι ένας αντι-αγγειογεννετικός παράγοντας πρώτης γενιάς με χαμηλότερη ειδική δέσμευση των αγγειογεννετικών παραγόντων. Μέχρι στιγμής, η εμπειρία μας χρησιμοποιώντας αυτό το φάρμακο πριν από τη χειρουργική επέμβαση ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ήταν πιο θετικές απόεκείνα με παράγοντες υψηλότερης συγγένειας αντι-VEGF. Το MACUGEN επιτυγχάνει υποχώρηση της νεοαγγείωσης και μειώνει τον κίνδυνο ενδοεγχειρητικής αιμορραγίας.
Έγχυση στεροειδών ενδοϋαλοειδικά
Στα χέρια μας, η προεγχειρητική χορήγηση του ενδοϋαλοειδούς εμφυτεύματος δεξαμεθαζόνης 0,7 mg (Ozurdex, Allergan) διευκόλυνε την επαναφορά και την εδραίωση της νεοαγγείωσης σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και εκτεταμένη παρουσία πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων, χωρίς το φαινόμενο της ρήξης ή την αυξημένη προσκόλληση των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων στον αμφιβληστροειδή που παρατηρείται μετά την αντι-VEGF θεραπεία. Εισάγουμε το εμφύτευμα στη βάση του υαλοειδούς, μακριά από οποιοδήποτε σημείο κοπής, και το αφήνουμε ενσωματωμένο στο υαλοειδές κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής, έτσι ώστε να μην κινείται από τα ενδοεγχειρητικά ρεύματα μέσα στη υαλοειδική κοιλότητα.
Επειδή αυτό το εμφύτευμα αναστέλλει πολλαπλές φλεγμονώδεις κυτοκίνες και απελευθερώνει το δραστικό φάρμακο σε διάστημα 3 έως 5 μηνών, μας επιτρέπει τον ευέλικτο προγραμματισμό. Από την εμπειρία μας, η αποτελεσματικότητα του εμφυτεύματος δεν ελαττώνεται με τη χρήση ελαίου σιλικόνης μετά από χειρουργική επέμβαση και δεν έχουμε δει επιπλοκές με τη παράλληλη χρήση του με έλαιο σιλικόνης.
Εργαλεία
Κάνουλες με βαλβίδα
Κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής, η χρήση κάνουλων με βαλβίδα υποστηρίζει τη σταθερή ενδοεγχειρητική ρευστοποίηση και ενισχύει τον χειρουργό έλεγχο της ενδοφθάλμιας πίεσης (IOP). Η δυνατότητα να αυξάνουμε την ενδοφθάλμια πίεση κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής επιτρέπει στον χειρουργό να ελέγχει την αιμόσταση, συχνά χωρίς την ανάγκη χρήσης διαθερμίας. Επίσης, συνιστάται η χρήση ρυθμιζόμενης έγχυσης για τον έλεγχο της ενδοφθάλμιας πίεσης κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.
Διεγχειρητικό OCT
Το διεγχειρητικό OCT παρέχει στον χειρουργό ανατομική απεικόνιση που μπορεί να βοηθήσει στην καθοδήγηση και την ενίσχυση της λήψης αποφάσεων κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Εντοπίσαμε ότι το διεγχειρητικό ΟCT είναι χρήσιμο σε συγκεκριμένες πολύπλοκες περιπτώσεις παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας για την αναγνώριση των επιπέδων ανατομίας των ιστών, την απεικόνιση των δομών του αμφιβληστροειδούς κάτω από τα πολλαπλά ινοαγγειακά στοιχεία και τη διάγνωση τυχαίου σχηματισμού οπής της ωχράς κηλίδας.
Τεχνικές
Κοπή
Μερικοί χειρουργοί υποστήριξαν διαφορετικές τεχνικές ώθησης για την χειρουργική της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Προτιμούμε να χρησιμοποιούμε παραδοσιακές μεθόδους μονόχειρης ή αμφίχειρης τεχνικές κοπής για τη τμηματοποίηση και αποκόλληση, ώστε να αποφύγουμε ρωγμές του αμφιβληστροειδούς που σχετίζονται με τις τεχνικές ώθησης. Οιαμφίχειρες τεχνικές κοπής που χρησιμοποιούν διαφορετικούς συνδυασμούς εργαλείων (π.χ. κάθετα και καμπύλα ψαλίδια, υαλοειδοτόμοι και λαβίδες) είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές σε έντονα προσκεκολλημένες μεμβράνες πολλαπλών ινοαγγεικών στοιχείων και μπορεί να είναι αρκετά αποδοτικές εάν έχουν επιλεγεί σωστά. Οι αμφίχειρες τεχνικές απαιτούν τη χρήση συστημάτων φωτισμού ευρέος φάσματος ή ενδοφωτιζόμενων εργαλείων.
Υαλοειδεκτομή &#8211; Βιτρεκτομή με εργαλεία διαφορετικής διαμέτρου
Τα τελευταία χρόνια, ο εξοπλισμός της υαλοειδεκτομής μικρού διαμετρήματος (25 και 27 Gauge) έχει βελτιωθεί τόσο πολύ ώστε να είναι πλέον ο εξοπλισμός που προτιμάμε για τη χειρουργική επέμβαση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Οι υαλοειδοτόμοι μικρής διαμέτρου (π.χ., 25 / 27-gauge) είναι επωφελείς για την ικανότητά τους να διεισδύουν σε στενά επίπεδα τομής που συχνά συναντώνται στην χειρουργική επέμβαση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Σε σύγκριση με τα εργαλεία 23G και 25G, τα εργαλεία της 27Gστερούνται την ακαμψία που απαιτείται για την θεραπεία της περιφερικής παθολογίας. Εντούτοις, όταν διέρχεται μέσω trocar διαμέτρου 23G, ένας υαλοειδοτόμος 27G μπορεί να έχει περισσότερη πρόσβαση στη περιφέρεια λόγω της αυξημένης ελευθερίας περιστροφής μέσα στο trocar μεγαλύτερης διαμέτρου.
Έχουμε υιοθετήσει μια μικτή πλατφόρμα 27G, 25G και 23G για πολλές από τις περιπτώσεις διαβητικών ασθενών με ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Αυτός ο συνδυασμός μας επιτρέπει να επωφεληθούμε από τα πλεονεκτήματα του υαλοειδοτόμου 27G όταν διαχωρίζουμε τα οπίσθια και περιφερικά πολλαπλά ινοαγγειακά στοιχεία και έχουμε ακόμα πρόσβαση στο πλήρες φάσμα των βοηθητικών οργάνων που είναι διαθέσιμα σε 23G και 25G.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Παρά την ιατρική πρόοδο στη διαχείριση ασθενών με διαβήτη, η χειρουργική επέμβαση παραμένει βασική για την αποκατάσταση της όρασης επιλεγμένων ασθενών με υαλοειδική αιμορραγία με θολερότητα και ελκτικές επιπλοκές της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Το να γνωρίζουμε ποιους από αυτούς τους ασθενείς μπορούμε να χειρουργήσουμε, πώς να τους προετοιμάσουμε για την επέμβαση και πώς να διαχειριστούμε τις προσδοκίες τους μετά από τη χειρουργική επέμβαση δεν θα είναι ποτέ μια ακριβής διαδικασία και ως εκ τούτου απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση. Για ασθενείς που θεραπεύουμε χειρουργικά, νέα εργαλεία και εξευγενισμένες τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της προεγχειρητικής φαρμακευτικής αγωγής, της χρήσης OCT ενδοεγχειρητικά και της υαλοειδεκτομής με τη χρήση μικρής διαμέτρου εργαλείων, ενισχύουν την ικανότητά μας να διαχειριστούμε τη νόσο τους.
ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να ενδείκνυται για επιπλοκές της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας που περιλαμβάνουν την αιμορραγία του υαλοειδούς με θολερότητα και την ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς.
Η προεγχειρητική χορήγηση εμφυτεύματος δεξαμεθαζόνης μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη ανάσχεσης της νεοαγγείωσης και παγίδευσης των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων.
Οι χειρουργοί μπορούν να επωφεληθούν από τα τεχνικά πλεονεκτήματα χρήσης διαφορετικών εργαλείων κοπής και των επικουρικών εργαλείων με την πραγματοποίηση υαλοειδεκτομής μικτής διαμέτρου για περίπλοκα χειρουργεία με διαβητική έλξη.

Question 14

Μια τεχνική, δύο χρήσεις

Accepted Answer

Στο άρθρο που ακολουθεί, μπορείτε να διαβάσετε μια σύντομη εξέταση του ρόλου της υαλοειδεκτομής στη διάγνωση και τη θεραπεία της ραγοειδίτιδας.
Το 1970 πραγματοποιήθηκε από τον Robert Machemer, MD η εξέλιξη της τεχνικής της υαλοειδεκτομής &#8211; βιτρεκτομής (PPV) όσο αφορά τη χρήση της στη διάγνωση και τη θεραπεία αμφότερων μολυσματικών και νεοπλαστικών καταστάσειων.
Το 1975, ο Michels, ανέφερε για πρώτη φορά τη διάγνωση σαρκώματος (δηλαδή ενδοφθάλμιου λεμφώματος) χρησιμοποιώντας τη τεχνική της υαλοειδεκτομής &#8211; βιτρεκτομής. Εντός έξι ετών δημοσιεύθηκε η πρώτη εργασία για τη χρήση της υαλοειδεκτομής &#8211; βιτρεκτομής στον έλεγχο και τη θεραπεία της ραγοειδίτιδας.
Καθώς η υαλοειδεκτομή &#8211; βιτρεκτομή έγινε αποτελεσματικότερη και πιο ασφαλής, κυρίως λόγω της προόδου της τεχνολογίας, με τη χρήση μικρότερων εργαλείων και μεθόδων ευρείας προβολής, χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία και στη διάγνωση της ραγοειδίτιδας του οπίσθιου πόλου καθώς και παθήσεων με παρόμοια συμπτώματα με τη ραγοειδίτιδα.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕ ΥΑΛΟΕΙΔΕΚΤΟΜΗ &#8211; ΒΙΤΡΕΚΤΟΜΗ
Λέμφωμα ή Ραγοειδίτιδα;
Οι περισσότεροι ασθενείς με ενδοφθάλμιο λέμφωμα θα εμφανιστούν με οπίσθια ή ολική ραγοειδίτιδα. Επομένως, είναι σημαντικό να γνωρίζετε τα χαρακτηριστικά της νόσου και να υπάρχει υποψία σε παρόμοιες περιπτώσεις. Ο βασικός τομέας για τη διάγνωση του λεμφώματος παραμένει η κυτταρολογία. Ένα πρώτο δείγμα λαμβάνεται αμέσως κατά την έναρξη της υαλοειδεκτομής &#8211; βιτρεκτομής χρησιμοποιώντας εργαλεία μικρής διαμέτρου, με την έγχυση κλειστή είτε να έχει γυρίσει στον αέρα, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη συλλογή κυττάρων.
Η απεικόνιση με διαφορετικά μηχανήματα, ο λεπτομερής κλινικός έλεγχος, η απεικόνιση του εγκεφάλου και ο προσεκτικός χειρισμός των δειγμάτων από τον οφθαλμίατρο ή τον παθολόγο είναι πρωταρχικής σημασίας. Πρόσφατα στοιχεία έδειξαν ότι η χρήση χαμηλών ρυθμών κοπής (500 έως 1.000 cpm), βοηθούν στη βελτιστοποίηση της κυτταρικής ακεραιότητας. Η ευαισθησία των κυττάρων παραμένει χαμηλή παρά τις βελτιώσεις στις τεχνικές και στις βοηθητικές αναλύσεις, που βοηθούν στην σωστή διαχείριση του ασθενούς, ακόμη και αν δεν υπάρχει οριστική κυτταρολογική διάγνωση.
Η μαγνητική εγκεφάλου κάθε 6 έως 12 μήνες μπορεί να βοηθήσει στην πρόωρη διάγνωση του λεμφώματος του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε πολλές περιπτώσεις, ο έλεγχος του υαλοειδούς μπορεί να μην βοηθάει στην οριστική διάγνωση, αλλά η βιοψία διηθήσεων μπορεί να βοηθήσει, με σωστό διαγνωστικό έλεγχο. Αυτό συχνά επιτυγχάνεται με τη δημιουργία μίας μικρής ρετινοτομής παρακείμενης στο διήθημα με χρήση ενδοοφθαλμικής διαθερμίας και στη συνέχεια με τη χρήση μιας μαλακής κάνουλας να μετακινήσουμε τη ρετινοτομή επί του διηθήματος, ώστε να αναρροφηθεί το διήθημα σε μία σύριγγα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να είναι απαραίτητη η χοριοαμφιβληστροειδική βιοψία για την τελική διάγνωση.
Είναι μολυσματικό;
Ο διαγνωστικός έλεγχος για τη λοιμώδη ραγοειδίτιδα είναι απαραίτητος. Η υαλοειδεκτομή &#8211; βιτρεκτομή χρησιμοποιείται συχνά για τη συλλογή δειγμάτων προς καλλιέργεια σε ασθενείς με μετεγχειρητική ενδοφθαλμίτιδα, οι οποίοι έχουν όραση, αντίληψη κινουμένης χειρός ή χειρότερη, σε ασθενής με χρόνια μετεγχειρητική ενδοφθαλμίτιδα ή υποψία ενδογενούς ενδοφθαλμίτιδα. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντική, η προσεκτική διαχείριση των δειγμάτων προς καλλιέργεια στο μικροβιολογικό εργαστήριο.
Η αντίδραση της πολυμεράσης μπορεί να είναι χρήσιμη για την ταχεία αναγνώριση βακτηριακών, μυκητιακών και μυκοβακτηριακών παθογόνων μικροοργανισμών. Η αντίδραση της πολυμεράσης είναι ακόμη απαραίτητη για την ταυτοποίηση ιών, της τοξοπλάσμωσης και της φυματίωσης. Εάν υπάρξει υποψία παρουσίας παθογόνων μικροοργανισμών, μπορούν να χορηγηθούν αντιβιοτικά ενδοεγχειρητικά. Εάν υπάρχει αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί έλαιο σιλικόνης για τη διατήρηση της μετεγχειρητικής ορατότητας του βυθού και αυτό μπορεί να προσφέρει κάποιες αντιμικροβιακές ιδιότητες.
Οι χειρουργοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν με ασφάλεια 27G εργαλεία, σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις καθώς δεν φαίνεται ότι οι ρυθμοί κοπής ή η αραίωση του δείγματος με έγχυση υγρού έχουν κάποιο αντίκτυπο στη διάγνωση.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΥΑΛΟΕΙΔΕΚΤΟΜΗ &#8211; ΒΙΤΡΕΚΤΟΜΗ
Η υαλοειδεκτομή &#8211; βιτρεκτομή έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία πολλών επιπλοκών της ραγοειδίτιδας, όπως η ρηγματογενής ή η ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη, η οπή της ωχράς κηλίδας, το κυστικό οίδημα της ωχράς κηλίδας και η θολερότητα του υαλοειδούς. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, είναι απαραίτητος ο ενδοεγχειρητικός έλεγχος της φλεγμονής. Ωστόσο, δεν υπάρχουν διαθέσιμα συγκριτικά στοιχεία που να βοηθούν τις επιλογές του ενδοεγχειρητικού ελέγχου.
Τα αντιβιοτικά είναι ασφαλή για τους περισσότερους ασθενείς με ραγοειδίτιδα από λοιμώδη αίτια, όπως η τοξοπλάσμωση ή η οξεία νέκρωση του αμφιβληστροειδούς. Τα στεροειδή κατά τη διάρκεια του χειρουργείου μπορούν να χορηγηθούν από το στόμα, να εγχυθούν στον υπό τενόνιο χώρο ή να χορηγηθούν τοπικά και η επιλογή του παράγοντα και της δόσης μπορεί να προσαρμοστεί, μπροστά στον κίνδυνο επαναλαμβανόμενης ραγοειδίτιδας. Για παράδειγμα, για έναν κατά τα άλλα υγιή ασθενή με δύσκολη προς έλεγχο ενδιάμεση ραγοειδίτιδα που έχει υποβληθεί σε θεραπεία για 2 έτη με μεθοτρεξάτη και αφαίρεση επιαμφιβληστροειδικής μεμβράνης, θα προτείναμε την προσθήκη 30 mg πρεδνιζόνης ημερησίως στην μεθοτρεξάτη ξεκινώντας 1 εβδομάδα πριν από τη χειρουργική επέμβαση και συνεχίζοντας 2 εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση με γρήγορη μείωση, εκτός από τη χρήση τοπικού στεροειδούς. Από την άλλη πλευρά, για έναν διαβητικό ασθενή με πρόσθια ραγοειδίτιδα που ήταν ασυμπτωματικός για 3 χρόνια χωρίς τη χρήση φαρμάκων, θα συνιστούσαμε τη χρήση Durezol (Novartis) τοπικά, τέσσερις φορές ημερησίως για μερικές εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση ακολουθούμενη από σταδιακή μείωση.
Συνεχείς επανεξετάσεις για τυχόν κυστικό οίδημα της ωχράς κηλίδας, αμφιβληστροειδική αγγειίτιδα, παρουσία κυττάρων στον πρόσθιο θάλαμο ή στο υαλοειδές και / ή νέες χοριοαμφιβληστροειδικές βλάβες σε επιλεγμένους ασθενείς είναι απαραίτητη κατά την μετεγχειρητική περίοδο. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων σχετικά με το οπτικό όφελος από τη χρήση της υαλοειδεκτομής &#8211; βιτρεκτομής για τη θεραπεία των επιπλοκών της ραγοειδίτιδας, παρουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό υστέρηση. Ωστόσο, οι σύγχρονες τεχνικές υαλοειδεκτομής &#8211; βιτρεκτομής σε συνδυασμό με τον κατάλληλο έλεγχο των φλεγμονών, καθώς και η προσεκτική παρακολούθηση μπορούν να οδηγήσουν σε καλά χειρουργικά αποτελέσματα, σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία για επιπλοκές της ραγοειδίτιδας με στάνταρ χειρουργικές τεχνικές.
Επειδή αφαιρούμε τα ανοσοεπαρκή κύτταρα και τις κυτοκίνες από την υαλοειδική κοιλότητα, η υαλοειδεκτομή &#8211; βιτρεκτομή θεωρείται εδώ και καιρό ότι μπορεί να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της οφθαλμικής φλεγμονής. Παρόλο που ορισμένα στοιχεία υποστηρίζουν αυτόν τον θεραπευτικό ρόλο, η αποτελεσματικότητα της είναι ασαφής. Επομένως, λόγω έλλειψης αποδεδειγμένου οφέλους, η χρήση της υαλοειδεκτομής &#8211; βιτρεκτομής, ως μέσου ελέγχου της ενδοφθάλμιας φλεγμονής, θα πρέπει να παραμείνει ως τελευταία λύση.
ΜΕ ΜΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΑΤΙΑ

Η υαλοειδεκτομή &#8211; βιτρεκτομή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση και τη θεραπεία της οπίσθιας ραγοειδίτιδας και σε περιπτώσεις που έχουμε την ίδια συμπτωματολογία με τη ραγοειδίτιδα.
Η υαλοειδεκτομή &#8211; βιτρεκτομή μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία επιπλοκών της ραγοειδίτιδας, όπως είναι η ρηγματογενής ή η ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, η επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη, η οπή της ωχράς κηλίδας, το κυστικό οίδημα της ωχράς κηλίδας και η θολερότητα του υαλοειδούς.
Η υαλοειδεκτομή &#8211; βιτρεκτομή θεωρείται ότι διαδραματίζει ρόλο στον έλεγχο της οφθαλμικής φλεγμονής, αλλά λόγω της έλλειψης στοιχείων για την αποτελεσματικότητα της, χρησιμοποιείται ως τελευταία λύση για το σκοπό αυτό.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Το πρωτογενές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος αντιστοιχεί σε 3% όλων των πρωτογενών όγκων του εγκεφάλου, με μέση ηλικία εμφάνισης τα 62 έτη περίπου.
Αν και η ραγοειδίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, επηρεάζει κυρίως άτομα ηλικίας μεταξύ 20 και 60 ετών.
Η ραγοειδίτιδα μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα, όπως μειωμένη οπτική οξύτητα, πόνο, ευαισθησία στο φως και αυξημένη εμφάνιση μυοψιών. Σε πολλές περιπτώσεις η αιτία είναι άγνωστη.
Η οπίσθια ραγοειδίτιδα είναι η λιγότερο κοινή μορφή της ραγοειδίτιδας. Υπάρχουν πολλές μολυσματικές και μη μολυσματικές αιτίες.
Οι θεραπείες της ραγοειδίτιδας στοχεύουν κυρίως στην εξάλειψη της φλεγμονής, στην ανακούφιση του πόνου, στην πρόληψη περαιτέρω βλάβης των ιστών και αποκατάσταση της απώλειας της όρασης.

Question 15

Κάπνισμα και οφθαλμικές παθήσεις

Accepted Answer

Ο καπνός σε τσιγάρα, πούρα και πίπες, μπορεί να προκαλέσει πνευμονική νόσο, καρδιακές παθήσεις, καρκίνο και πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας.
Ξέρατε όμως ότι το κάπνισμα μπορεί να βλάψει τα μάτια σας;
Στη συνέχεια ο Δρ. Στράτος Γκοτζαρίδης, χειρουργός οφθαλμίατρος, εξηγεί πως κάποιες οφθαλμικές παθήσεις επιδεινώνονται λόγω του καπνίσματος:
Ξηροφθαλμία
Πάσχουμε από ξηροφθαλμία, όταν τα μάτια μας δεν παράγουν αρκετή ποσότητα δακρύων ή δεν έχουν σωστή ποιότητα δακρύων. Το κάπνισμα κάνει τα μάτια μας πιο στεγνά με αποτέλεσμα να γίνονται πιο έντονα ορισμένα συμπτώματα όπως η αίσθηση ξένου σώματος, η αίσθηση καύσου και η ερυθρότητα.
Καταρράκτης
Αν καπνίζετε, υπάρχει ο κίνδυνος να επιταχύνετε την εμφάνιση του καταρράκτη. Καταρράκτης είναι η θόλωση του φυσικού φακού του ματιού μας (κρυσταλλοειδής). Προκαλεί θολή όραση και κάνει τα χρώματα να φαίνονται θαμπά, ξεθωριασμένα ή κιτρινωπά. Ο καταρράκτης αφαιρείται με χειρουργική επέμβαση.
Ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (AMD)
Αυτή η ασθένεια παρουσιάζεται όταν ένα τμήμα του αμφιβληστροειδούς που ονομάζεται ωχρά κηλίδα υποστεί βλάβη λόγω της «φυσιολογικής» γήρανσης του σώματος. Χάνεται η κεντρική όραση και δεν μπορούμε να δούμε λεπτομέρειες. Η περιφερική όραση όμως παραμένει φυσιολογική.
Κάποιες φορές η έγχυση φαρμάκων (AntiVEGF) ή η χειρουργική επέμβαση μπορούν να βοηθήσουν ορισμένους ασθενείς με ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας να μην χειροτερέψουν. Μελέτες έδειξαν και συνεχίζουν να δείχνουν, ότι οι καπνιστές και οι πρώην καπνιστές είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας από αυτούς που δεν κάπνισαν ποτέ.
Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Οι καπνιστές που πάσχουν από διαβήτη κινδυνεύουν να εμφανίσουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια εμφανίζεται όταν τα αγγεία του οφθαλμού έχουν υποστεί βλάβη. Προκαλεί θολή ή παραμορφωμένη όραση και πιθανόν τύφλωση. Η θεραπεία περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με έγχυση φαρμάκου στο μάτι (AntiVEGF) ή χειρουργική επέμβαση.
Προβλήματα στο οπτικό νεύρο
Οι καπνιστές κινδυνεύουν να παρουσιάσουν προβλήματα στα οπτικά τους νεύρα. Το οπτικό νεύρο συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο. Η βλάβη του οπτικού νεύρου μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση.Το κάπνισμα μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες κάποιος να παρουσιάσει γλαύκωμα, μια ασθένεια που επηρεάζει άμεσα το οπτικό νεύρο.
Ραγοειδίτιδα
Ο ραγοειδής χιτώνας (uvea), είναι το μεσαίο από τα τρία στρώματα από τα οποία αποτελείται το μάτι. Το κάπνισμα μπορεί να οδηγήσει σε μια ασθένεια που επηρεάζει τον χιτώνα αυτό και ονομάζεται ραγοειδίτιδα. Η ραγοειδίτιδα προκαλείται όταν αυτό το στρώμα φλεγμαίνει (γίνεται κόκκινο και διογκωμένο). Η ασθένεια αυτή προκαλεί κόκκινα μάτια, πόνο και μείωση οράσεως.
Νόσος του Graves
Αυτή είναι μια ασθένεια του θυρεοειδούς. Ένα από τα συμπτώματα της νόσου του Graves είναι τα διογκωμένα μάτια, που λέγεται εξώφθαλμος. Οι καπνιστές που πάσχουν από τη νόσο έχουν τον κίνδυνο να επιδεινώσουν την ήδη επιβαρυμένη κατάσταση των ματιών τους. Μπορούν επίσης να χάσουν την όραση τους.
Εγκυος; Το κάπνισμα μπορεί να βλάψει τα μάτια του μωρού σας.
Αν καπνίζετε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το μωρό σας είναι 5 φορές πιο πιθανό να πάθειβακτηριακή μηνιγγίτιδα ως παιδί. Αυτό συμβαίνει όταν οι ιστοί γύρω από τον εγκέφαλο διογκωθούν. Η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη στα μάτια και άλλα προβλήματα όρασης.
Επίσης, το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνει τον κίνδυνο να γεννηθεί το μωρό σας πρόωρα. Η πρόωρη γέννηση του μωρού σας μπορεί να οδηγήσει σε μία σοβαρή οφθαλμική πάθηση που ονομάζεται "αμφιβληστροειδοπάθεια της προωρότητας" (ROP). Το μωρό μπορεί ναπαρουσιάσει μόνιμη απώλεια όρασης ή τύφλωση.
Η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου διαθέτει πόρους για να βοηθήσει τους ανθρώπους που θέλουν να σταματήσουν το κάπνισμα.
Η αποφυγή του καπνίσματος, του παθητικού καπνίσματος ή εάν είστε καπνιστής η διακοπή του, είναι σίγουρα ότι πιο σημαντικό μπορείτε να κάνετε για τη μακροπρόθεσμη υγεία των ματιών σας.

Question 16

Μια άκρως αληθινή, αλλά απίστευτη ιστορία!!!

Accepted Answer

Πολλές φορές δεν δίνουμε σημασία σε ιστορίες που σχετίζονται με τα μάτια, η συγκεκριμένη όμως μας άφησε άφωνους!:
Σύμφωνα με την εφημερίδα Washington Post, μια 29χρονη γυναίκα από την Ταϊβάν επισκέφτηκε εκτάκτως το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Fooyin, για οφθαλμολογικό έλεγχο, επειδή είχε έντονο πόνο και πρήξιμο στο μάτι της. Η γυναίκα απέδωσε τον πόνο που ένιωθε σε λοίμωξη, αλλά από ότι αποδείχθηκε ήταν κάτι πολύ περισσότερο&#8230;
Ο Hung Chi-ting, Διευθυντής του οφθαλμολογικής κλινικής του νοσοκομείου, εξέτασε το μάτι της στη σχισμοειδή λυχνία. Η εξέταση έδειξε ότι η ταλαιπωρία της δεν οφειλόταν σε λοίμωξη, αλλά μάλλον&#8230; σε εκκρίσεις μέλισσας! Συγκεκριμένα, σε εκκρίσεις από τέσσερις μέλισσες, του είδους Halictidae (γνωστές και ως μέλισσες του ιδρώτα), οι οποίες είχαν εγκατασταθεί μέσα στον οφθαλμικό της κόγχο!
Και κάπως έτσι, η απίστευτη αυτή ιστορία γίνεται όλο και χειρότερη!
Ο Chi-ting απομάκρυνε και τις τέσσερις μέλισσες ζωντανές και διαπίστωσε ότι επέζησαν καταναλώνοντας το αλάτι από τα δάκρυα της γυναίκας!
Πώς όμως τέσσερις ζωντανές μέλισσες κατέληξαν στα μάτια της 29χρονης;!
Το μυστήριο δεν ήταν δύσκολο να επιλυθεί: Σύμφωνα με την "άτυχη" γυναίκα σε συνέντευξη που έδωσε στην Business Insider της Σιγκαπούρης, την προηγούμενη ημέρα παρακολουθούσε το φεστιβάλ του Qingming (το οποίο είναι γνωστό ως Tomb Sweeping Day), κατά τη διάρκεια του οποίου οι κινέζικες οικογένειες επισκέπτονται τους τάφους των προγόνων τους για να τους καθαρίσουν, να προσευχηθούν γι’αυτούς και να κάνουν προσφορές στη μνήμη του. Καθώς βρισκόταν στο εσωτερικό ενός τάφου, αισθάνθηκε ότι κάτι ήρθε σε επαφή με το μάτι της, αλλά υπέθεσε ότι ήταν σκόνη και δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία. Αργότερα όμως, όταν τα συμπτώματα της επιδεινώθηκαν, υποψιάστηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τη γυναίκα, το συγκεκριμένο είδος μελισσών ζει σε ορεινές περιοχές ή μέσα σε τάφους, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός αυτό.
Σε άρθρο του στην Washington Post, ο αναπληρωτής καθηγητής της εντομολογίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν, Matan Shelomi, έγραψε, ότι αυτές οι μέλισσες "Δεν φαίνεται να ενοχλούνται από τους ανθρώπους, έτσι πάνε σε οποιαδήποτε πηγή αλατιού".
Όπως επίσης προσθέτει, "Νομίζω ότι είναι ανόητες αν έρχονται στον άνθρωπο για το αλάτι. Φαίνεται δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το τι είμαστε".
Ευτυχώς η γυναίκα, είχε πλήρη αποκατάσταση και η όραση της δεν υπέστη ζημιά. Οι γιατροί τόνισαν το γεγονός ότι απέφυγε να τρίβει το μάτι της, κατά τη διάρκεια του "εφιάλτη" της.
Όπως τέλος επισήμανε ο Chi-ting, "Παραδόξως, ακόμη και οι μέλισσες είχαν ευτυχές τέλος: βγήκαν αβλαβείς από τη διαδικασία αφαίρεσης τους από τον οφθαλμικό κόγχο της γυναίκας και θα οδηγήθηκαν σε ειδικό εργαστήριο για περαιτέρω μελέτη και έρευνα".

Question 17

Ο τύπος του αντι-αγγειογεννετικού παράγοντα δεν έχει καμία επίδραση στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

Accepted Answer

Μέχρι πρότινος υπήρχε η πεποίθηση ότι ανάλογα με τον τύπο του αντι-αγγειογεννετικού παράγοντα, που χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία παθήσεων του αμφιβληστροειδούς, υπήρχε αντίστοιχα επίδραση στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης των ασθενών.
Ερευνητές από το Βανκούβερ, Βρετανική Κολούμπια, σύμφωνα με εργασία που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ένωσης για την Έρευνα στην Όραση και την Οφθαλμολογία, δεν διαπίστωσαν σημαντικές διαφορές στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τρεις διαφορετικούς αντι-αγγειογεννετικούς παράγοντες.
Ο David Na, BS, και οι συνεργάτες του από τη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Maryland, Βαλτιμόρη, αξιολόγησαν 73 ασθενείς οι οποίοι είχαν αρχικά λάβει θεραπεία με έναν μόνο αντι-αγγειογεννετικό παράγοντα.
"Μεταξύ των τριών παραγόντων (bevacizumab &#8211; AVASTIN, aflibercept &#8211; EYLEA, ranibizumab &#8211; LUCENTIS), δεν διαπιστώσαμε σημαντικές διαφορές στην ενδοφθάλμια πίεση", δήλωσε ο Na στο Healio.com/OSN.
Όπως ανέφερε, η έρευνα εξέτασε τη φυλή, γιατί ο ασθενής υποβλήθηκε στην ένεση, την κατάσταση του κρυσταλλοειδή φακού και το φύλο.
Ωστόσο όπως επισήμανε, «ο μεγαλύτερος περιοριστικός παράγοντας για αυτό το αποτέλεσμα, ήταν ότι στη ζωή τους πολλοί ασθενείς αλλάζουν φάρμακα κατά τη διάρκεια της θεραπεία τους, οπότε είμαστε πραγματικά περιορισμένοι από αυτό».
Επίσης ο Na είπε, "Έτσι αποφασίσαμε, αφού παρουσιάσαμε αυτή τη τάση, να συμπεριλάβουμε ασθενείς που έλαβαν συνδυασμό και των τριών παραγόντων και εκεί είναι που αρχίσαμε να βλέπουμε κάποιες ενδιαφέρουσες σχέσεις μεταξύ τους".
Οι ερευνητές αξιολόγησαν ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία μόνο στο ένα μάτι και όπως επισήμανε ο Na, "έτσι μπορέσαμε να χρησιμοποιήσουμε το άλλο μάτι, ως μάτι αναφοράς".
Ο Na πρόσθεσε ακόμη, «Όταν λάβαμε υπόψη, πάλι, τη φυλή, τη πάθηση και τη κατάσταση του κρυσταλλοειδή φακού, δεν παρατηρήσαμε κάτι σημαντικό, αλλά αυτό που είχε ενδιαφέρον, ήταν ότι στις γυναίκες παρατηρήσαμε αύξηση στην ενδοφθάλμια πίεση, ενώ στους άντρες όχι». "Δεν είμαι σίγουρος γιατί, αλλά γνωρίζουμε ότι οι γυναίκες έχουν μικρότερο βάθος προσθίου θαλάμου και ίσως αυτό να έχει κάποια επίδραση σε αυτό το εύρημα. Δεν είμαστε όμως σίγουροι."
Ο Na εξήγησε ότι αυτός και οι συνάδελφοί του επέλεξαν να πραγματοποιήσουν τη μελέτη αυτή "επειδή τα φάρμακα είναι διαφορετικά μεγέθη. Πολλές από τις κορυφαίες θεωρίες λένε τώρα ότι αυτά τα πρωτεϊνικά μόρια αναμιγνύονται και εμποδίζουν την ροή στον θάλαμο και αυτό μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης».
Τέλος ο Na είπε, "Συνολικά, δείξαμε ότι ο αντι-αγγειογεννετικός παράγοντας δεν έχει πραγματικά αντίκτυπο στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Δεύτερον, σύμφωνα με ότι αναφέρεται στη βιβλιογραφία, ο αυξημένος αριθμός ενέσεων συνδέεται με την αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης και τρίτον, είδαμε ότι οι γυναίκες είχαν αύξηση στην ενδοφθάλμια πίεση, ενώ οι άντρες όχι. Τέλος, η κατάσταση του κρυσταλλοειδή φακού, η πάθηση του αμφιβληστροειδούς και η φυλή φαίνεται να μην επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα». &#8211; από τη Nancy Hemphill, ELS, FAAO

Question 18

Ένα μικρό όφελος του Brexit για τους οφθαλμίατρους της κοινοπολιτείας.

Accepted Answer

Loader

Please wait while your request is being verified&#8230;

Εταιρικό Προφίλ

Θεραπευτικό Τμήμα

Διαγνωστικό Τμήμα

Αμφιβληστροειδής

Ωχρά Κηλίδα

Ιριδα

Κερατοειδής

Βλέφαρα

Διαθλαστικές ανωμαλίες

Άλλες Παθήσεις του Ματιού

Καταρράκτης

Ενδοφακός

Κληρονομική Νευροπάθεια Leber

Ενημέρωση

my Retina

Βρείτε μας στα social

Εταιρικό Προφίλ

Θεραπευτικό Τμήμα

Διαγνωστικό Τμήμα

Αμφιβληστροειδής

Ωχρά Κηλίδα

Ιριδα

Κερατοειδής

Βλέφαρα

Διαθλαστικές ανωμαλίες

Άλλες Παθήσεις του Ματιού

Καταρράκτης

Ενδοφακός

Κληρονομική Νευροπάθεια Leber

Ενημέρωση

Ανακαλύψτε ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών

Άμεση Επικοινωνία